- Wereld
- Buitenland
- Binnenland
- Sport nieuws
    - Voetbal nieuws
    - Formule 1 nieuws
    - Wielrennen
    - Ajax nieuws
    - Feyenoord nieuws
    - PSV nieuws
- Economie
- Wetenschap
- Showbiz/Media
- Computer nieuws
- Gaming nieuws
    - PS4 nieuws
    - Xbox One nieuws
- Hardware nieuws

Archiefbeelden en dagboekfragmenten leggen de band tussen moeder en dochter vast tijdens de weelderige productie van 2006 in Versailles.

Sofia Coppola’s film uit 2006 Marie Antoinette verraste het publiek met zijn weelderige kostuums, uitbundige feesten en eclectische soundtrack. De film verkende thema’s van jeugdige isolatie en privilege door een stijlvolle, emotioneel resonerende lens.

Behind-the-scenes beelden worden een familieportret

Terwijl Sofia Coppola haar derde speelfilm draaide in Versailles, filmde haar moeder Eleanor Coppola stilletjes bijna tachtig uur aan materiaal. Dat vormt nu de basis van het nieuwe document Making Marie Antoinette, voltooid na Eleanor’s overlijden in 2024.

Het project ontstond tijdens de eerste maanden van de covid-lockdown. Sofia Coppola rondde de film af, samen met Aaron Matthews als co-editor. Het resultaat is een warm en compact portret van creativiteit, schoonheid en de diepe band tussen moeder en dochter.

Diane Lane leest Eleanor Coppola’s reflecterende dagboekfragmenten

Eleanor’s dagboekfragmenten, ingesproken door Diane Lane, vormen de intieme voice-over. Ze tonen een moeder die trots is op de prestaties van haar dochter, maar ook stille vragen stelt over haar eigen weg in de kunst.

Mijn man en dochter zijn regisseur. En ik werd het publiek.

Kostuumdetails en castmomenten brengen de set tot leven

Het document toont het werk van kostuumontwerper Milena Canonero, waaronder tweeënzeventig unieke jurken die voor Kirsten Dunst werden gemaakt. Kijkers zien ook de dagelijkse verzorging van pruiken, kleurgecodeerde sets en etenswaren in gelatine.

Castleden verschijnen in spontane momenten. Kirsten Dunst reflecteert op opgroeien onder publieke aandacht. Rose Byrne doet geestige observaties, terwijl Jason Schwartzman levendige melodieën speelt op een antiek orgel.

Aanwezigheid van de familie Coppola bepaalt de productie

Andere familieleden duiken op de set op. Broer Roman Coppola regisseerde de tweede unit en vader Francis Ford Coppola gaf aanmoediging. Eleanor’s camera legt ook rustige scènes vast van castleden die tussen de takes uitrusten.

De film benadrukt hoe Eleanor’s perspectief zowel de grandeur van de productie als de persoonlijke groei van haar dochter documenteert in een nog steeds grotendeels door mannen gedomineerde industrie.