Iñigo Pérez verscheen woensdag meer dan een half uur voor de media tijdens de media day voorafgaand aan de UEFA Conference League-finale die Rayo Vallecano op 27 mei in Leipzig speelt tegen Crystal Palace. De Navarrese coach besprak met de journalisten alle aspecten van deze historische week: van het emotionele beheer van de kleedkamer tot de waarde van de fans en zijn eigen reflecties over de toekomst.
De trainer legde uit dat de week ervoor makkelijker is dan het lijkt dankzij de opwinding die in Vallecas hangt. ‘Het is makkelijker dan je zou denken. We hebben twee finales. De opwinding die in Vallecas heerst, samen met deze traject, maakt het draaglijker. Het gaat erom de vaart erin te houden en de emoties en de belasting te beheersen’, aldus Pérez.
Op de vraag naar eventuele adviezen van Andoni Iraola, die Crystal Palace al eerder heeft ontmoet, bevestigde Pérez dat hij een goede band heeft met de Baskische trainer. ‘Ik heb een goede relatie met hem, niet alleen vanwege de finale. Tegenwoordig hebben we met één klik toegang tot alle teams en competities. Hij heeft hen al meerdere keren ontmoet en dat is waardevol’, verklaarde hij.
Over de staat van de groep prees de coach de menselijke kwaliteit van zijn spelers en de speciale band die binnen de club bestaat. ‘Ze zijn allemaal heel goed geweest. Hier, door de connotatie die we in Vallecas hebben en door de structuur van de club, zijn de verbondenheid en de synchronisatie heel sterk. Dat zie ik terug op het veld’, benadrukte hij.
De Navarrees erkende dat hij de triomf heeft voorgesteld met hoop als leidraad. ‘Mijn kijk op het leven is altijd met hoop als vlag geweest. Dat doe ik altijd in juni: ik begin te fantaseren, te dromen. Ik heb het me voorgesteld. Het moeilijke is om het waar te maken. Het stadion is mijn Monte Parnaso; elke droom kan werkelijkheid worden’, vertrouwde hij toe.
Op de vraag over de briljante lichting Spaanse trainers onderscheidde Pérez zijn eigen geval en benadrukte hij zijn leerproces. ‘Je moet de namen onderscheiden van de mijne. Ik doe dit pas twee jaar. In mijn geval is het puur door imitatie en studie: ik heb mijn hele leven deze trainers geanalyseerd. Je probeert altijd de goede dingen eruit te halen, en dat zijn er veel, van dit profiel. Er is een heel goede combinatie tussen iedereen’, legde hij uit.
Over de belofte van Isi Palazón om te trouwen bij een overwinning twijfelde de coach geen moment om het idee te steunen. ‘Het is niet dat ik het goedkeur, ik stem ervoor. Hopelijk kan hij die beker in handen krijgen’, antwoordde hij met een glimlach.
Pérez ging ook in op het gewicht van meer dan 11.000 rayistas in het Duitse stadion. Hij herinnerde aan zijn ervaring als speler en benadrukte de noodzaak om zich op het veld te concentreren. ‘Mijn carrière als speler was van gemiddeld niveau. Ik heb de kans gehad om in finales te staan en ik herinner me dat er verkeerd gerichte vragen werden gesteld. We weten wat de fans voor ons betekenen en ze zullen er zijn, zowel daar als in Vallecas. We zijn er altijd dankbaar voor, maar om het goed te laten verlopen moeten we het even vergeten’, voegde hij toe.
Terugdenkend aan het eerste moment waarop hij serieus met het team over de Conference League sprak, herinnerde Pérez zich zijn interventie na de wedstrijd tegen Neman. ‘Ik herinner me dat toen we tegen Neman speelden mijn boodschap was dat we niet waren uitgenodigd. Ik had het over teams zoals het onze die finales hadden gespeeld en ik weigerde te accepteren dat wij dat niet zouden kunnen’, vertelde hij.
De trainer definieerde met emotie wat de club voor hem betekent. ‘Het is het perfecte voorbeeld dat in het leven en in de sport degene die veel verliest, wat de meerderheid is, het ook kan bereiken. De fan is op een manier die we op het veld moeten imiteren; er is wederzijdse versterking. Het is het perfecte voorbeeld van iemand die zijn oorsprong kent maar niets opgeeft’, verzekerde hij.
Over de tegenstander erkende de coach de gelijkenissen met Rayo en wees hij op de aandachtspunten. ‘Ze hebben een vergelijkbaar succes als Rayo omdat ze van onderaf komen en nu in een fase zitten waarin ze alle resultaten behalen. Ze zijn heel goed gestructureerd en schakelen heel snel. Bij stilstaande fases kunnen ze ons pijn doen’, waarschuwde hij.
Over de omvang van de prestatie benadrukte Pérez dat hij de concentratie wil vasthouden. ‘Stilstaan is stoppen, en nu is het geen moment om te stoppen. We moeten vaart maken tot over een week, wanneer alles voorbij is’, besloot hij.
De coach verzekerde dat hij de finale met rust tegemoet ziet. ‘Ik herinner me niets van de finales die ik als speler heb gespeeld; ik herinner me die van anderen beter. Ik ben niet nerveus. Het moment waarop ik het meest nerveus was, was in Athene’, onthulde hij.
Bij het vergelijken van de huidige situatie met zijn aankomst herinnerde Pérez zich de strijd om lijfsbehoud en de negativiteit van toen. ‘Toen ik kwam, ging de strijd om niet te degraderen, in een sfeer van negativiteit. Nu is alles anders. In die tijd stonden hier geen zestig journalisten’, legde hij uit.
Pérez prees de prestaties van verschillende spelers en de collectieve volwassenheid. ‘Er zijn veel spelers die nu naar excellentie neigen. Ik wist dat ze goed waren, maar ze blijven me verrassen. Dat komt door het vertrouwen. Op groepsniveau voel ik dat ze steeds meer volwassenheid tonen’, waardeerde hij.
Geïnspireerd door een reflectie van Bielsa twijfelde de trainer geen moment om zijn totale overgave te uiten. ‘Ik ben heel koppig, maar ik wil niets zeggen wat mijn kinderen later zouden zien. Ik zou vrijwel alles geven; voeg het lichaamsdeel toe dat je wilt. Ik zou alles geven om heel Vallecas te zien vieren en om samen met hen te vieren’, verklaarde hij.
Over zijn toekomst gaf Pérez er de voorkeur aan de aandacht op het heden te richten. ‘Nu is niet het moment om over mijn toekomst te praten. Glasner vertrekt en we zullen zien wat er met mij gebeurt. Ik heb niet de kracht om de mooie koers die we hebben te veranderen’, besloot hij.
De coach gaf toe dat het beheersen van zijn eigen emoties niet altijd eenvoudig is. ‘De andere dag viel het me zwaar, heel zwaar. Onderweg van huis naar het stadion heb ik meerdere keren gehuild; ik stel me situaties voor. Ik geloof niet in het onderdrukken van gevoelens, al kunnen we niet de hele dag euforisch of dramatisch doen’, deelde hij.
Ten slotte toonde Pérez respect voor de clubgeschiedenis en waardeerde hij de uniciteit van het huidige moment. ‘Ik heb veel respect voor de geschiedenis omdat ik slechts een heel klein deel ervan uitmaak. De resultaten die worden behaald zijn heel belangrijk, maar dit moeten de rayistas opschrijven. De groep vind ik onherhaalbaar’, besloot hij.