Imran Perretta over Ish en zijn urgente boodschap over politiebevoegdheden

De regisseur vertelt hoe zijn debuutfilm de verwachtingen overtrof aan de kassa en wereldwijd gesprekken heeft aangewakkerd te midden van mondiale zorgen over politie en surveillance.

Scenarioschrijver en regisseur Imran Perretta heeft gezien hoe zijn eerste speelfilm Ish meer dan een jaar lang het festivalcircuit heeft afgereisd en steeds meer aandacht trekt, omdat het verhaal over racial profiling en politieoptredens steeds relevanter aanvoelt.

De film volgt twee tieners, Ish en Maram, na een confronterende stop-and-search door de Britse politie. De hoofdrollen worden gespeeld door Farhan Hasnat, Yahya Kitana en Sudha Bhuchar, en de film is opgenomen in Luton, een stad bij Londen die vaker met misdaadberichten dan met culturele verhalen wordt geassocieerd.

Festivalonderscheidingen en BAFTA-aandacht

Ish won de publieksprijs op de Venice Critics’ Week van 2025. Woensdag hoorde Perretta dat hij is geselecteerd voor het U.K. BAFTA Breakthrough-cohort van 2026, ondersteund door Netflix.

De erkenning betekent een verschuiving voor Perretta, die eerder vooral als multidisciplinair kunstenaar werkte. Hij beschreef het lange leven van een film als een nieuwe ervaring vergeleken met de kunstwereld.

Ik kom uit de kunstwereld, dus voor mij is de levenscyclus van een film echt een nieuwe ervaring. Je loopt echt een lange tijd naast de film.

— Imran Perretta, Interview met The Hollywood Reporter

Sterke kassa en divers publiek verrassen de regisseur

De film presteert beter dan verwacht, zowel commercieel als qua ontvangst. Perretta merkte de onverwachte voortzetting van het momentum na de bioscooprelease op.

Het is enorm spannend geweest, omdat het al onze verwachtingen overtrof qua ontvangst en wat het aan de kassa deed. Ik knijp mezelf nog steeds dat er in een jaar zoveel kan gebeuren. Het is gek! Ik ben een hele blije jongen.

— Imran Perretta, Interview met The Hollywood Reporter

Vertoningen voeden activistische en gemeenschapsdialogen

Gemeenschaps- en activistische groepen hebben vertoningen georganiseerd in meerdere landen, waaronder Duitsland, Amerika en Rusland. Programmateurs in Parijs wilden de film tijdens recente rellen vertonen, omdat ze parallellen zagen met lokale debatten over politieoptreden en gemeenschapsreacties.

Midden in de rellen waren programmateurs daar wanhopig om de film te vertonen, omdat ze volgens mij hetzelfde gesprek voeren over politiegeweld en over het overschrijden van politiebevoegdheden in de context van gemeenschapsorganisatie.

— Imran Perretta, Interview met The Hollywood Reporter

Universele thema’s reiken verder dan activistische kringen

Hoewel het verhaal in een specifiek Brits decor is gesitueerd, spreekt het zowel cinefielen als algemeen publiek aan. Perretta wijt een deel van dit bereik aan bredere mondiale trends.

Veel westerse landen hebben deze autoritaire wending genomen waarbij de politie bevoegdheden heeft gekregen die echt verder gaan dan traditionele bevoegdheden, of ze die bevoegdheden in elk geval op een manier uitoefenen die erg onrechtvaardig of asymmetrisch aanvoelt, of dat nu in Amerika, Frankrijk, Italië, het Verenigd Koninkrijk of waar dan ook is. In die context zet de film een gesprek in gang, omdat het, hoe triest ook, nu een universele ervaring is. En ook dit idee van surveillance is een universele ervaring.

— Imran Perretta, Interview met The Hollywood Reporter

Volgende projecten richten zich op muziek, exposities en eigendom

Vooruitkijkend bereidt Perretta muziekreleases en een expositie getiteld the destructors voor in Tate Britain, die de coming-of-age-ervaringen van Aziatische moslimmannen in Groot-Brittannië na 9/11 onderzoekt. Hij werkt ook aan een nieuw scenario rond eigendom, grond en de sociale spanningen die samenhangen met eigenaarschap in Groot-Brittannië.