Michael Sarnoski volgt zijn werk aan Pig en A Quiet Place: Day One met een radicale herinterpretatie van het Robin Hood-verhaal die eeuwen van heldhaftige mythe wegstript. De A24-film opent in 1247 aan de Keltische rand, waar de outlaw verschijnt als een door de strijd geharde killer in plaats van een edele dief.
De openingssequenties tonen meedogenloze man-tegen-man-gevechten en morele duisternis die eerdere filmversies er tam bij laten lijken. Robin Hood heeft zijn bende van Merry Men verloren en zijn kenmerkende boog functioneert met de dodelijke efficiëntie van moderne wapens. Een oude metgezel, Little John, lokt de verouderde vechter terug naar het geweld op een met bloed doordrenkt slagveld.
Na een bijna fatale aframmeling vindt Robin onderdak in een priorij die wordt geleid door zuster Brigid. De meelevende non begint aan het langzame werk om zijn gebroken lichaam te herstellen en de puinhoop van zijn verleden onder ogen te zien.
In de handen van Hugh Jackman komt Robin naar voren als een dief en moordenaar zonder zichtbare deugden. De acteur verdwijnt in een rol die wordt gekenmerkt door wreedheid en zelfhaat, totdat er kleine vonken van menselijkheid verschijnen door interacties in de priorij. Jackman is zelden gevraagd om zo'n beschadigd personage te spelen, en de prestatie blijft lang hangen na de aftiteling.
Jodie Comer speelt zuster Brigid als een stabiele, inzichtelijke aanwezigheid die Robin naar zelfonderzoek leidt. Haar personage biedt de mogelijkheid van genade in de laatste dagen van de outlaw, in scherp contrast met eerdere portretten die de figuur als monsterlijk afschilderden.
Bijrollen verdiepen de wereld. Bill Skarsgard portretteert een meedogenloze Little John, terwijl Murray Bartlett verschijnt als een leproos wiens stille menselijkheid door het omringende geweld snijdt. Jonge acteurs Faith Delaney en Noah Jupe voegen nog meer lagen toe aan de priorijgemeenschap.
De cinematografie van Pat Scola verschuift van brede, dreigende beelden van de strijd naar strakkere composities in de priorij die vernieuwing suggereren. Production designer David Lee gebruikt locaties in Noord-Ierland om het verhaal in de 13e eeuw te verankeren. De score van Tony Lewis en folk-muzikant Jim Ghedi voegt spookachtige vocalen toe die de thema's van spijt en vluchtige hoop onderstrepen.
Sarnoski liet zich inspireren door een 17e-eeuwse ballade die de laatste dagen van Robin Hood in veel minder vleiende termen beschrijft dan de meeste legendes toestaan. Het resultaat daagt kijkers uit met de eis om empathie te tonen voor een man die erkent dat hij de heldenstatus nooit verdiende.
The Death of Robin Hood duurt twee uur en drie minuten en heeft een R-rating. Producenten zijn onder meer Aaron Ryder, Andrew Sweet, Alexander Black en Jackman zelf. De film komt op 19 juni 2026 in de bioscopen.