Een Japans stel dat nog steeds verslagen is door het plotselinge overlijden van hun zevenjarige zoon, besluit een nieuwe dienst te testen die levensechte humanoïde replica’s creëert die worden aangedreven door generatieve AI. Regisseur Hirokazu Kore-eda brengt zijn kenmerkende gevoeligheid naar het uitgangspunt in Sheep in the Box, maar het resulterende drama voelt vaak dun aan ondanks de ambitieuze thema's.
Architecte Otone Komoto en haar man Kensuke wonen in een opvallend modern huis dat ze zelf hebben gebouwd. Na het verlies van hun zoon Kakeru twee jaar eerder krijgen ze een onverwacht aanbod van het bedrijf REbirth. Het bedrijf belooft een fysieke robot te maken die is gemodelleerd naar hun kind op basis van foto’s, video’s en persoonlijke details. Eerst sceptisch bezoeken het stel de faciliteit en zien een demonstratie die verrassend realistisch blijkt. Ze gaan akkoord met de gratis proefperiode en de nieuwe Kakeru arriveert al snel aan hun deur.
Kore-eda houdt de sciencefiction-elementen subtiel. Bezorgdrones zweven over de stad en robotoversteekwachters leiden rijen schoolkinderen. Deze details zorgen voor stille humor zonder het centrale familiedrama te overheersen. De regisseur zet zijn langdurige interesse in hoe kinderen opgroeien en zich uiteindelijk losmaken van hun ouders voort, nu toegepast op een machine die sneller leert dan elk menselijk kind.
Haruka Ayase levert een warme en geloofwaardige prestatie als Otone, wiens verlangen naar haar zoon nog rauw is. Daigo brengt stille weerstand als de vader die de robot met argwaan bekijkt. Cameraman Ryuto Kondo legt zowel de strakke interieurs van het familiehuis als weidse luchtopnames van de kust vast. De film bevat ook sterk werk van kindacteur Rimu Kuwaki in de titelrol.
Het verhaal werpt intrigerende vragen op over afsluiting, herinnering en de grenzen van kunstmatige intelligentie. Veel van deze lijnen blijven echter onderontwikkeld gedurende de uitgebreide speeltijd van de film. Scènes met de sceptische familie van de moeder en de werkelijke omstandigheden van de dood van de jongen genereren nooit sterk conflict. Een originelere subplot over de robots die verbindingen aangaan met de natuur en elkaar hint op grotere mogelijkheden, maar krijgt slechts vluchtige aandacht.
Hoewel visueel gepolijst en met zorg gespeeld, voelt Sheep in the Box uiteindelijk als een bescheiden toevoeging aan het filmografie van Kore-eda. Kijkers die een emotioneler resonerende verkenning van mens-robotrelaties zoeken, vinden mogelijk meer voldoening in andere recente titels die vergelijkbaar terrein met scherpere focus behandelen.