Het streven naar intense sensatie drijft een groot deel van de menselijke cultuur, van culinaire geneugten tot meeslepende virtuele werelden. Clive Barker's Hellraiser: Revival speelt hierop in vanaf de eerste momenten.
Spelers krijgen meteen een met BDSM doordrenkte intieme scène te zien voordat Pinhead en andere Cenobites verschijnen. De iconische Hell Priest en zijn groep vallen de partner van de protagonist Sunny aan, met brute geweld dat het slachtoffer lijkt te accepteren ondanks de horror die protagonist Aidan voelt.
Aidan breekt los uit een folterkamer en bereikt een seksclub, beide gecontroleerd door de Scarlet Church, een groep die zich wijdt aan de verering van Cenobites. Terwijl hij zich voorbereidt om dit rijk te ontvluchten, spoort de stem van Sunny hem aan om terug te keren en haar te bevrijden.
De Labyrinth-ervaring in Hellraiser: Revival roept de Emperor's Children uit Warhammer 40,000 op. Buitenwereldse visioenen zijn zowel angstaanjagend als verleidelijk. Vijanden in leer slaan terug tijdens onderbrekingen van hun genot, waarbij ze geweld zien als bescherming en een weg naar intensere sensatie, net als de Laer.
Pinhead's return is glorious – this is a true love letter to the original movies