Bij het in ontvangst nemen van een lifetime achievement award op het Taormina Film Festival in Sicilië, deelde Helen Mirren openhartige gedachten over haar samenwerking met Tom Hardy en reageerde ze op een verontrustende ontmoeting van eind vorig jaar.
De actrice wuifde elke aarzeling over toekomstige samenwerking weg. Ze beschreef Hardy als een buitengewone performer wiens methodes afwijken van anderen, maar wel uitstekende resultaten opleveren op het scherm. Mirren benadrukte dat ze oprecht talent waardeert en openstaat voor uiteenlopende creatieve benaderingen, zolang het eindresultaat maar uitblinkt.
Absoluut. In een fucking heartbeat.
Ze uitte haar bewondering voor de acteur en merkte op dat creatieve frictie vaak ontstaat wanneer sterke artistieke stemmen samenwerken. Mirren uitte optimisme dat de Paramount+-serie sterker kan terugkeren na lopende gesprekken om eventuele productieproblemen rond Hardy’s personage, gangster Harry Da Souza, op te lossen.
Mirren ging ook in op een verbaal incident dat plaatsvond in East London terwijl ze wandelde met haar echtgenoot Taylor Hackford. Een voorbijganger schreeuwde een beledigende slur naar haar, verwijzend naar haar vertolking van Israëls eerste vrouwelijke premier in de film Golda. Ze typeerde de uitbarsting als de actie van iemand die overmatig fanatiek of mogelijk instabiel is.
De actrice riep op tot voorzichtigheid met online content en verduidelijkte haar langdurige standpunt. Ze bevestigde haar geloof in het bestaansrecht van Israël, terwijl ze geweld veroordeelde en parallellen trok met historische veroveringen door figuren als Catharina de Grote en Alexander de Grote. Mirren benadrukte dat kwade neigingen overal bestaan, ook binnen bewonderde landen.
I have such great friends from Israel. The artistic community in Israel, the intellectual community in Israel, are so remarkable.
Mirren vertelde over vroege ervaringen die haar perspectief hebben gevormd, waaronder tijd doorgebracht op een kibboets kort na de Zesdaagse Oorlog van 1967 en nauwe banden met Joodse personen. Ze beschreef de oprichting van Israël na de Holocaust als een noodzakelijke reactie op een diepgaande gruwel, ook al erkende ze tekortkomingen in de uitvoering en aanhoudende uitdagingen.