Hades en Hades II bieden uitstekend materiaal voor een opvallende tv-serie

Roguelikes van Supergiant Games met mythologische thema's zijn sterke kandidaten voor een adaptatie nu de vraag naar fantasy toeneemt

Videogame-adaptaties blijven floreren op televisie, met hits als Fallout, The Last of Us en The Witcher die de kracht van het format bewijzen. Toch blijft één opvallende titel onaangeroerd door het kleine scherm, ondanks de lovende kritieken en narratieve diepgang. Hades, uitgebracht in 2020 door Supergiant Games, leverde een frisse roguelike-ervaring geworteld in Griekse mythen, gevolgd door het vervolg Hades II uit 2025. Samen vormen ze een uitgebreid verhaal dat zich uitstekend leent voor een meeslepende serie.

De kernverhalen van de Hades-franchise

Het originele spel draait om Zagreus, zoon van Hades, die probeert te ontsnappen uit de Onderwereld en het lot van zijn vermiste moeder Persephone wil ontdekken. Onderweg krijgt hij hulp van Nyx en diverse Olympische goden terwijl hij hordes onderwereldwezens bestrijdt. Elke nederlaag reset de reis, waardoor een cyclische structuur ontstaat die het verhaal met elke poging verder onthult.

Hades II verschuift de focus naar Zagreus' zus Melinoë, het enige familielid dat gespaard bleef door de Titaan Chronos. Zij streeft naar wraak in een vergelijkbare cyclus van tijdelijke tegenslagen, waarbij ze allianties smeedt met Olympiërs en figuren als Achilles en Circe ontmoet. Beide delen weven ingewikkelde personage-relaties, gevaarlijke queesten en frisse interpretaties van bekende mythologische iconen.

Waarom de Hades-games perfect geschikt zijn voor televisie

De ingebouwde herhaling en personageontwikkeling over meerdere runs sluiten natuurlijk aan bij episodische televisie. Kijkers kunnen Zagreus of Melinoë volgen terwijl ze na elke tegenslag inzicht en kracht opdoen, waardoor de roguelike-mechaniek een narratieve kracht wordt in plaats van een obstakel. De kenmerkende stripboekachtige artstyle leent zich ook goed voor animatie, net als succesvolle voorbeelden als Arcane en Castlevania.

Nuanceerde portretten van Olympische en chtonische goden voegen emotionele lagen toe die goed naar het scherm zouden vertalen. De moderne herinterpretatie van klassieke legendes biedt een eigen stem binnen het fantasy-genre en houdt het publiek betrokken over meerdere seizoenen.

Actuele band met The Odyssey vergroot adaptatiepotentieel

Het recente bioscoopsucces van The Odyssey, met Matt Damon als Odysseus, heeft de publieke interesse in Griekse mythologie nieuw leven ingeblazen. Verschillende personages en wezens uit dat verhaal komen voor in de Hades-games, waaronder Scylla met haar sirenes, Charybdis, Polyphemus en Circe. Een adaptatie zou kunnen profiteren van dit culturele moment door een diepere, minder verkende kijk op de mythische wereld te bieden.

Nu fantasy-publieken op zoek zijn naar frisse invalshoeken, staat de Hades-serie klaar om een episch, personagegedreven verhaal te brengen dat het bronmateriaal eert en tegelijk nieuwe kijkers aanspreekt.

Tags bij dit artikel