Dit zaterdag 23 mei ontvangt het Palacio Vistalegre in Madrid de vierde editie van het Dogfight Wild Tournament. Alle tickets waren in recordtijd uitverkocht en de verwachtingen wijzen op een hoogspanningsspektakel in de contactsporten. Enkele dagen voor het evenement sprak MARCA met Gonzalo Campos, de matchmaker die verantwoordelijk is voor een programma dat elk jaar probeert het voorgaande te overtreffen.

De Fight Week wordt beleefd tussen paniek en constante stress

Campos beschrijft de week ervoor als een periode van maximale spanning. Zowel hij als het team combineert dit project met hun gewone banen, waardoor elk detail ruim van tevoren moet worden gepland. Toch duiken er altijd onverwachte problemen op. De grootste angst is dat een probleem op het laatste moment onoplosbaar blijkt.

Een duidelijk voorbeeld is het uitvallen van een vechter. Bij een MMA-vechter zoals Yan Blasco of Abner Lloveras is er nog ruimte om een vervanger van vergelijkbaar niveau te vinden. Als het probleem echter de sumoworstelaar treft, verandert de situatie radicaal: er is geen vervanger en een belangrijk concept van het spektakel valt weg.

Contracten met strenge clausules om onterechte afmeldingen te voorkomen

Dit jaar is een zeer strenge exitclausule ingevoerd. Sommige vechters aarzelden voordat ze tekenden vanwege het financiële risico dat een ongemotiveerde afmelding met zich meebrengt. Daarnaast gelden boetes van 75 procent van de gage bij overtreding van de specifieke regels per discipline. De sumoworstelaar moet zich richten op worpen en Jorge Júnior mag geen misbruik maken van trappen of worsteltechnieken.

Campos erkent dat deze clausules vooral bedoeld zijn om af te schrikken in plaats van te bestraffen, omdat ze in een rechtszaak moeilijk toe te passen zouden zijn. Toch fungeren ze als vangnet bij mogelijke afmeldingen op het laatste moment.

De Battle Royale en de lessen uit eerdere edities

Over de omstreden allianties in de Battle Royale van het derde evenement vindt Campos dat het format met tien deelnemers tijdelijke coalities onvermijdelijk maakt. De echte fout zat in de technische voorbereiding: er was geen geluidstest die het publieksgeluid simuleerde en het gevecht werd niet in sparring geoefend. Dit jaar zijn wel realistische situaties nagespeeld om duwen en vallen buiten de mat te voorkomen.

Uitverkochte tickets en het debat over een groter stadion

De snelle verkoop van kaarten zorgt voor enthousiasme, maar roept ook vragen op over de toekomst. Campos gelooft dat een stadion van 60.000 plaatsen haalbaar is met de huidige strategie van betaalbare prijzen, al erkent hij dat Jordi Wild waarde hecht aan de intimiteit van het huidige format. Voor hem zou het verhogen van de prijzen voor de beste plaatsen meer investering in kwalitatief sterkere gevechten mogelijk maken.

Hoe een DWT-programma wordt opgebouwd

Het proces begint wanneer Jordi Wild een eerste idee aandraagt. Campos bereidt vervolgens verschillende opties voor en selecteert de namen. Sinds de derde editie is het vertrouwen groter en worden er nauwelijks vechters afgewezen. Hij herinnert eraan dat de verrassings-tegenstander van Zdravko aanvankelijk door Wild werd afgekeurd, hoewel het oordeel van de matchmaker in het algemeen wordt gerespecteerd.

De sterren die dit zaterdag kunnen opstaan

Campos benadrukt dat iedereen protagonist kan worden als hij of zij een sterke prestatie levert. Yess Castro is al geschiedenis als eerste die een gevecht met blote vuisten op het evenement vocht. Zdravko blijft het meest herkenbare gezicht van het toernooi. De winnaar van de Royal Rumble krijgt ook de kans om uit te blinken in een vijf-tegen-vijf-format dat extra intens belooft te worden.

Mr. Ego tegen Swit Eme en de nep-live-uitzending

De partij tussen Mr. Ego en Swit Eme ontstond buiten het gebruikelijke matchmakingproces. Campos benadrukt het concept van twee bekende figuren die elkaar treffen na een rapbattle, met een politieke lading die extra interesse wekt. Over de nep-live-uitzending legt hij uit dat de Spaanse wetgeving rond weddenschappen deze formule verplicht. Toch verdedigt hij dat het spektakel zijn kracht behoudt, ook al is de uitslag al bekend.

Campos besluit dat DWT een hoger entertainmentniveau biedt dan welke influencer-gala of reality-gevecht dan ook, al erkent hij dat het niet hetzelfde mediaweight heeft als een groot UFC- of professioneel boksevenement.