Gillian Anderson stapt dit jaar weer op de Croisette met de wereldpremière van het indie-horrorproject Teenage Sex and Death at Camp Miasma in de sectie Un Certain Regard. De film markeert haar recente wending naar kleinere, sfeervolle verhalen na jaren van prestigieuze televisie- en toneelrollen. Haar komst roept herinneringen op aan een veel minder geslaagd eerste bezoek aan het festival in 2008.
Anderson arriveerde in Cannes nog vooral bekend door haar langlopende rol in The X-Files. Datzelfde jaar verscheen ze in de tweede speelfilm uit de serie, The X-Files: I Want to Believe. De film die haar daadwerkelijk naar het festival bracht, was de komedie How to Lose Friends & Alienate People, met Simon Pegg in de hoofdrol en gebaseerd op Toby Youngs memoires over zijn chaotische tijd bij Vanity Fair.
De organisatoren planden een speciale vertoning om buzz te creëren, maar de avond liep al snel mis. De projectors vielen uit halverwege de openingssequentie, waardoor het evenement veranderde in het soort ramp op het podium dat het boek zelf beschrijft. Toen de film later in 2008 in de bioscopen kwam, deed hij het sterk in Groot-Brittannië maar flopte hij in de Verenigde Staten.
I guess what fits. If something fits, you wear it.
Een lichtpuntje was de openingsavond toen Anderson de rode loper liep voor Fernando Meirelles’ Blindness in een opvallende witte Alberta Ferretti-jurk. Critici prezen later haar bijrol als meedogenloze publicist in de Pegg-komedie, ook al kreeg de film als geheel gemengde kritieken omdat het ensemble weinig meer kreeg dan eendimensionale poses.
In de jaren daarna won Anderson een Emmy voor haar rol in The Crown en vestigde ze zich als vooraanstaand toneelactrice. Ze staat dit najaar op het punt om te schitteren in een herneming van Who’s Afraid of Virginia Woolf?. Daarnaast is ze wereldwijd ambassadeur voor L’Oréal.
Tijdens een stop in Cannes vorig jaar vertelde Anderson dat ze net klaar was met het draaien van een indie-horrorfilm in Vancouver met regisseur Jane Schoenbrun en tegenspeelster Hannah Einbinder. Dat project is het film dat nu draait in Un Certain Regard en vormt een volledige cirkel terug naar het festival dat ooit veel onvoorspelbaarder bleek.