Gids voor het Baku City Circuit: geschiedenis, uitdagingen en nieuwe aerodynamische regels in de F1

Alles wat je moet weten over het veeleisende stratencircuit voorafgaand aan de Grand Prix van Azerbeidzjan.

Het Baku City Circuit staat dit weekend weer in de schijnwerpers als de Formule 1 de Grand Prix van Azerbeidzjan afwerkt. Het 6,003 kilometer lange stratencircuit slingert door de Azerbeidzjaanse hoofdstad en combineert een van de langste rechte stukken van de kalender met een reeks scherpe bochten langs de oude stadsmuren.

Oorsprong van het circuit en geschiedenis op de kalender

De Duitse ontwerper Hermann Tilke creëerde de lay-out, die in 2016 voor het eerst op de kalender verscheen als de Europese Grand Prix. Dat evenement was de laatste keer dat de race die historische naam droeg. Het jaar daarop werd de race omgedoopt tot de Grand Prix van Azerbeidzjan en leverde meteen veel drama op toen Lewis Hamilton en Sebastian Vettel achter de safety car in botsing kwamen, waardoor Daniel Ricciardo de zege pakte.

De race is sindsdien elk seizoen op de kalender gebleven, met uitzondering van de annulering in 2020 door de pandemie. Het circuit staat nu naast klassiekers als Monaco, Singapore en Las Vegas vanwege de mix van snelheid en precisie.

Lay-out vraagt om precisie en lef

Coureurs staan in Baku voor een bijzondere uitdaging. De 2,2 kilometer lange hoofdtrect moedigt racen drie breed aan, terwijl de middensector door nauwe passages langs middeleeuwse vestingwerken loopt. Teams moeten hoge downforce voor de bochtige delen afwegen tegen lage-weerstandsinstellingen voor topsnelheid op de lange rechte stukken.

Voormalig Renault-coureur Jolyon Palmer benadrukte de complexiteit van het circuit. Hij wees op de lange rechte stukken en zware remzones in sector één, gevolgd door een kronkelende middensector en een veeleisende slotsector met het beruchte kasteelgebied en de blinde linkerbocht bij bocht 15.

Er komt in Baku heel veel samen, met lange rechte stukken en grote remzones in de eerste sector, gevolgd door een kronkelende tweede sector en een lastige derde sector.

— Jolyon Palmer, voormalig Renault F1-coureur, Formula1.com preview

Straight Mode en Overtake Mode uitgelegd

Onder de nieuwste regels schakelen auto’s elke ronde tussen aerodynamische configuraties in droge omstandigheden. Straight Mode vermindert de luchtweerstand door de achtervleugel te openen en de bovenste voorvleugelelementen te verlagen, wat de efficiëntie op aangewezen rechte stukken verbetert. In Baku liggen die zones tussen bocht 2 en 3 en langs de pitstraight vanaf de uitgang van bocht 19 tot bocht 1.

Overtake Mode vervangt het voormalige DRS-systeem. Het verhoogt de elektrische vermogensafgifte wanneer een coureur binnen één seconde van de auto voor hem blijft op een aangewezen detectiepunt. Dat detectiepunt ligt kort na bocht 16, met activering mogelijk vanaf de ingang van bocht 17.

Beide systemen testen het rijvaardigheid en de strategie van de coureurs, waarbij degenen worden beloond die snelheid kunnen behouden door de lastige remzones zonder de meedogenloze muren te raken die een groot deel van het circuit omzomen.

Tags bij dit artikel