In technische beroepen zoals lassen maakt de opgebouwde ervaring het verschil, hoewel de eerste jaren een flinke uitdaging vormen. George Petrica heeft meer dan tien jaar ervaring in dit vak en wijst erop dat de financiële voorwaarden niet altijd opwegen tegen de fysieke en technische eisen van het werk.
Petrica begon zijn carrière op zijn zestiende en heeft meegewerkt aan projecten op bouwplaatsen en in industriële hallen verspreid over verschillende regio’s in Spanje. Hij benadrukt het huidige tekort aan gekwalificeerd personeel, maar ook de drempels die jongeren ervan weerhouden lang genoeg te blijven om hun vaardigheden te ontwikkelen.
Dit werk zou meer gewaardeerd moeten worden, want je riskeert je leven om uiteindelijk nauwelijks 1.200 euro per maand te verdienen
Volgens Petrica liggen de beginsalarissen volgens de cao’s tussen de 1.200 en 1.300 euro per maand voor wie in de sector start. Het salarisverschil met een ervaren vakman is relatief klein, wat de motivatie om lang te blijven vermindert.
Het vereenvoudigde beeld van de lasser komt niet overeen met de werkelijkheid. Deze professionals moeten meten, onderdelen snijden, constructies monteren, tekeningen lezen en onverwachte problemen oplossen die bij elke montage opduiken. Het grootste deel van het leren gebeurt op de werkvloer, waar elk project unieke uitdagingen biedt.
Beginners voeren vaak eenvoudige taken uit zoals gereedschap klaarleggen, buizen snijden of schoonmaken en schilderen. Het bereiken van expert-niveau vraagt meerdere jaren constante praktijk. Petrica merkt dat sommige jongeren afhaken omdat ze die beginfase niet verdragen en meteen gespecialiseerd werk willen doen.
Het gebrek aan nieuwe vakmensen is een van de grootste problemen in de sector. Ervaren lassers vinden gemakkelijk werk, terwijl veel oudere collega’s met pensioen gaan zonder voldoende opgeleide opvolgers. Petrica denkt dat automatisering op korte termijn geen banen wegneemt, omdat bouwprojecten oplossingen op maat vragen en geen repetitieve taken.
Na meer dan tien jaar in het vak zegt Petrica nog steeds de afwisseling te waarderen, die hij vergelijkt met een legpuzzel waarbij elk stukje precies moet passen.