Andrey Zvyagintsev brengt 'Minotaur' naar het Amerikaanse awards-seizoen via de Franse Oscar-shortlist

De Russische regisseur praat over zijn eerste film buiten zijn vaderland, een decenniumlange onderbreking en de kans om Frankrijk te vertegenwoordigen op de Oscars.

Russisch filmmaker Andrey Zvyagintsev is terug op het Amerikaanse awards-circuit met zijn nieuwste drama, Minotaur. De film kreeg sterke recensies op Cannes en werd vertoond op Telluride voordat hij in Los Angeles arriveerde voor events voor smaakmakers. Zvyagintsev sprak met verslaggevers in Beverly Hills over het project, dat verschillende premières in zijn carrière markeert.

Productie verplaatst buiten Rusland te midden van geopolitieke omwenteling

Voor het eerst draaide Zvyagintsev een speelfilm buiten Rusland. De productie verhuisde naar Letland, dat diende als decor voor een somber portret van zijn thuisland aan het begin van de oorlog in Oekraïne. De verandering betekent dat Minotaur niet kan meedingen als Russische inzending voor de internationale film. In plaats daarvan belandde de film op de shortlist van Frankrijk voor de categorie, met een definitieve beslissing die binnenkort van de commissie wordt verwacht.

Zvyagintsev, die openlijk kritisch is over de acties van Rusland in Oekraïne, verhuisde naar Frankrijk nadat het conflict begon. De bijna tien jaar durende kloof sinds zijn vorige film komt ook voort uit een ernstig gezondheidsprobleem. Hij vertelde interviewers eerder dit jaar dat long covid hem een volledig jaar lang niet kon bewegen.

Een geactualiseerde versie van een klassiek verhaal over ontrouw en verraad

Minotaur is gebaseerd op Claude Chabrols film uit 1969 De ontrouwe vrouw, die ook Adrian Lynes Unfaithful inspireerde. Zvyagintsev bleef dicht bij het originele bronmateriaal en vermeed het kijken naar de latere Hollywoodversie. Het verhaal volgt een echtgenoot die de affaire van zijn vrouw ontdekt, maar de regisseur plaatst de persoonlijke crisis in de gespannen sfeer van 2022, met collega's die het land verlaten en toenemende druk op bedrijven om de oorlogsinspanning te steunen.

Zvyagintsev breidde de kantoorwereld-elementen uit die Chabrol wegliet en toonde hoe het professionele leven van de protagonist zich vermengt met de huiselijke onrust. Hij geeft de vrouw, Galina, ook een sterkere stem. In een cruciaal moment vertelt ze haar man dat ze het beu is om als zijn schaduw te leven en legt ze uit dat ze op zoek is naar liefde, seks, medeleven en tederheid.

Publieksreacties en het universele bereik van het verhaal

De film bevat een lange woordeloze sequentie die meer dan vijftien minuten duurt en de toon verschuift. Op een vertoning in Telluride merkte Zvyagintsev dat Amerikaanse kijkers onverwacht lachten om de donkere humor die door de enscenering werd gecreëerd. Hij zegt dat de film anders speelt afhankelijk van het publiek, maar dat de kern van het onderzoek naar liefde, loyaliteit en corruptie wereldwijd blijft aanslaan bij kijkers.

I do understand: How will it feel for France to give their place to a Russian director? Me not yet being a French citizen, in the sense of not having a passport, but representing them — I would be very proud, and very grateful.

— Andrey Zvyagintsev, Interview with The Hollywood Reporter