De horror-serie From van MGM+ wordt vaak vergeleken met Lost, omdat beide series gaan over vreemden die vastzitten op een geïsoleerde plek vol toenemende dreigingen en onopgeloste raadsels. Harold Perrineau speelt in beide series, wat de parallel nog versterkt. Toch onderscheidt From zich door een strakkere narratieve planning dan de latere seizoenen van Lost, die kritiek kregen omdat ze hun focus verloren.
De bewoners van Fromville verwerken nog steeds schokkende ontdekkingen over reïncarnatie, psychedelische ervaringen, moordende poppen, plotselinge hartproblemen en figuren die op golems lijken. Henry, gespeeld door Robert Joy, maakt zijn eigen crisis door nadat hij heeft gehoord dat de Man in Geel zijn vrouw heeft verslonden. Hij grijpt weer naar de alcohol en raakt in een neerwaartse spiraal, tot aflevering 7 een gruwelijke nieuwe ontwikkeling brengt.
Henry bevindt zich plotseling vastgebonden aan een hartmonitor in een luxe slaapkamer. Zijn zoon Victor, gespeeld door Scott McCord, verschijnt naast hem in een scherp pak met netjes gekamd haar. Het tafereel wisselt herhaaldelijk tussen dit visioen en de grimmige werkelijkheid van Fromville, waardoor Henry zichtbaar onzeker wordt of de stad überhaupt wel bestaat.
Kijkers die Lost kennen, herkennen de structuur. Die serie sloot af met flash-sideways-sequenties die een alternatieve realiteit toonden waarin het vliegtuigongeluk nooit plaatsvond en de overlevenden veilig in Los Angeles aankwamen. Henry's ervaringen zouden op dezelfde manier kunnen wijzen op een parallelle wereld waarin Fromville niets meer is dan een mentale constructie, mogelijk gedeeld met Tabitha, gespeeld door Catalina Sandino Moreno, die ooit in een ziekenhuis ontwaakte na een val van de vuurtoren.
De visioenen kunnen ook hallucinaties zijn die worden veroorzaakt door Henry's verdriet en drankgebruik. Een aanwijzing wijst op een mogelijke oorzaak: voordat de afleveringen beginnen, neemt Henry per ongeluk een druppel bloed in van Sophia, een personage dat later wordt onthuld als de vermomde Man in Geel. De timing suggereert dat het bloed deze desoriënterende episodes veroorzaakt als een nieuwe manier om de geestelijke gezondheid van de dorpsbewoners te ondermijnen.
Het zesde seizoen van Lost was controversieel, vooral door de flash-sideways en de aanhoudende verwarring over de tijdlijnmechanieken. Het creatieve team van From lijkt zich bewust van deze valkuilen. Het nieuwe element arriveert met precisie en dient een duidelijk doel binnen het horrorraamwerk, in plaats van als een toevoeging op het laatste moment te voelen.
Door de visioenen te presenteren als mogelijke hallucinatie of als gerichte commentaar op de ware aard van Fromville – of het nu een andere dimensie, een vagevuurachtige staat of een gedeelde nachtmerrie is – houdt de serie de kijkers in spanning zonder het centrale verhaal te laten ontsporen. Met het vijfde en laatste seizoen al in ontwikkeling kan de serie het mechanisme doordacht integreren en tegelijkertijd zijn reputatie voor coherente plotopbouw behouden.
De nieuwste aflevering benadrukt het vermogen van From om elementen van Lost te lenen terwijl het een eigen koers vaart. Het publiek mag verwachten dat het mysterie verder verdiept, waarbij de greep van de personages op de realiteit tot aan de serieconclusie op de proef wordt gesteld.