Frederick Forsyth's The Day of the Jackal beïnvloedde Lee Childs aanpak voor Jack Reacher

De thriller uit 1971 richtte zich op nauwgezet proces en detail en beïnvloedde de Reacher-romans en -serie op onverwachte wijze

Klassieke romans uit de jaren zeventig hebben al lang grote Hollywoodproducties en blijvende franchises gevoed. Frederick Forsyth's bestseller uit 1971 The Day of the Jackal valt op door de spionagethriller te herdefiniëren met een nuchtere, detailgerichte stijl. Diezelfde aanpak heeft duidelijk zijn sporen nagelaten in Lee Child's Jack Reacher-romans en de Prime Video-serie.

De roman die de moordthriller herdefinieerde

Forsyth bouwde zijn verhaal rond de echte aanslagpoging in 1962 door de extreemrechtse Organisation de l'Armée Secrète op de Franse president Charles de Gaulle. De groep verzette zich tegen De Gaulles plan om Algerije onafhankelijk te maken. In plaats van een puur historisch verslag verzon Forsyth een professionele Engelse huurmoordenaar die alleen bekendstaat als de Jackal.

De Jackal werkt met extreme precisie en weigert elke hulp die zijn geheimhouding in gevaar kan brengen. Hij vervalst identiteiten, ontwijkt de Franse rechercheur Claude Lebel twee keer en bereidt een op maat gemaakt inklapbaar geweer voor voor een schot tijdens een parade in Parijs. Zowel in de geschiedenis als in de roman overleeft De Gaulle omdat hij op het laatste moment van positie verandert.

Lee Child prijst Forsyth vooral om zijn onderzoeksmethode

Child heeft gezegd dat het personage Jackal zelf Reacher niet direct heeft gevormd. Het fysieke contrast is duidelijk: de Jackal gaat op in de menigte, terwijl Reacher bewust imposant is. Ook de motieven verschillen sterk. De Jackal werkt puur voor geld. Reacher volgt een strikte persoonlijke code.

Wat Child van Forsyth overnam, was de obsessieve aandacht voor proces. Forsyth deed wekenlang research voordat hij de roman in 35 dagen schreef. Hij raadpleegde een vervalser over valse paspoorten, een wapensmid over het verbergen van een geweer in een kruk en ambtenaren over de exacte papieren die nodig waren bij controleposten. Child nam diezelfde focus op het 'hoe' over in plaats van uitgebreide achtergronden of emotionele uitweidingen.

Gedeeld dna tussen twee eenzame operators

Beide verhalen houden het tempo strak door onnodige persoonlijke geschiedenis weg te laten. De echte naam van de Jackal blijft verborgen. Reacher stelt zich simpelweg voor zonder tweede naam of adres. In beide gevallen ontvouwen de plannen zich stap voor stap, waarbij de spanning wordt opgebouwd via logistiek in plaats van dramatische onthullingen.

Het resultaat zijn twee zeer verschillende hoofdpersonen die eenzelfde toewijding aan voorbereiding delen. De een blijft een koude professional te huur. De ander fungeert als een morele kracht. Lezers van beide series herkennen de procedurele helderheid die begon met Forsyth's baanbrekende roman.

Tags bij dit artikel