Fred Baillif mengt realiteit en fictie in Tallinn-competitiefilm 'A Job Well Done'

Zwitserse regisseur put uit echte sociaal werkers en migranten om compassie versus bureaucratie in het asielsysteem van Genève te onderzoeken.

Zwitserse filmmaker Fred Baillif brengt zijn nieuwste project naar de hoofdcompetitie van het 30e Tallinn Black Nights Film Festival. De film onderzoekt de dagelijkse spanningen waarmee sociaal werkers te maken krijgen bij het helpen van migranten in Genève, Zwitserland.

De film, getiteld A Job Well Done (Un travail exemplaire), combineert gespeelde scènes met documentaire technieken. Hij volgt teams die werken vanuit een dubbeldekker die fungeert als mobiel centrum voor mensen die op zoek zijn naar onderdak, advies of basissteun te midden van de Zwitserse asielprocedures.

Première op 14 november in de officiële competitie

De wereldpremière vindt plaats op 14 november in de Official Selection Competition. Het verhaal ontstond na langdurig contact met medewerkers van AMIC, de Association of Intercultural Mediators, en het migratiecentrum Roseraie. Baillif voerde interviews en hield improvisatiesessies die personages, dialogen en situaties vormgaven.

Echte ervaringen vormen script en spel

Baillif onderzocht eerder frontline sociaal werk in Tapis rouge en het leven in een groepsopvang in The Fam (La Mif). Zijn nieuwe film zet die focus voort. De cast bestaat uit een mix van getrainde acteurs en niet-professionals met directe ervaring in sociale diensten of migratie. Tijdens de opnames putten de spelers uit hun eigen kennis om scènes aan te passen.

Achter elk dossier schuilt een leven: een jonge vrouw in conflict met haar familie, een asielzoeker die met deportatie wordt bedreigd, daklozen, een vrouw die probeert te ontsnappen aan geweld. Het team zoekt naar oplossingen, onderhandelt, dringt aan. Maar plaatsen zijn schaars, procedures lopen hun gang en institutionele antwoorden botsen met de urgentie van de situaties.

— Filmsynopsis, PÖFF-website

Regisseur kiest voor authentieke stemmen boven conventionele verhalen

Baillif, voormalig nationaal basketballer en gevangenisdocent, benadrukt dat de performers de experts blijven. In een scène over vrouwelijke genitale verminking koos actrice Sewit Abadi voor empathie in plaats van boosheid, waardoor de toon veranderde ten opzichte van het oorspronkelijke script. De regisseur schrijft deze flexibiliteit toe aan het vermijden van een white-savior-perspectief.

Zij zijn de experts, dus ik ga gewoon naar hen luisteren. En omdat ik uit de documentaire kom, is het voor mij vanzelfsprekend dat ik niet de, zoals je zei, white savior ben die de wereld uitlegt wat immigratie is en wat het betekent om met immigranten te werken.

— Fred Baillif, Interview met The Hollywood Reporter

Film belicht kloof tussen 'nuttige' en 'nutteloze' migranten

Het project gaat ook in op hoe westerse samenlevingen migranten labelen. In Genève, waar veel internationale organisaties en bedrijven gevestigd zijn, krijgen geschoolde expats snel hun papieren terwijl anderen te maken krijgen met strenge regels. Baillif merkt op dat sociaal werkers vaak niet binnen de wettelijke grenzen kunnen blijven wanneer cliënten directe hulp nodig hebben, waardoor ze hun eigen positie riskeren door regels te buigen.

Wat mij interesseert, is het moment waarop een beroep botst met de bureaucratie zonder echte alternatieven te bieden. Ik wil dat de kijker dit conflict ervaart.

— Fred Baillif, Interview met The Hollywood Reporter

De film is geproduceerd door Alva Film met Fresh Prod en RTS Radio Télévision Suisse en heeft Sewit Abadi, Sabbel Ceesay, Rebecca Baillif, Claudia Grob en Selam Tesfu in de hoofdrollen. De vrouw van de regisseur speelt mee in een moeilijke scène waarin ze een meerdere confronteert over vermeende vooringenomenheid, waarbij ze put uit haar eigen achtergrond als sociaal werker.

Tags bij dit artikel