Obligatiemarkten hebben een lang bestaande visie op het soevereine risico in de eurozone op zijn kop gezet. Beleggers eisen nu de breedste compensatie om Franse staatsobligaties aan te houden vergeleken met Italiaanse obligaties sinds de invoering van de euro.
Het verschil tussen de benchmarktienjaarsrentes van beide landen bereikte vrijdag een historisch hoogtepunt van 30 basispunten. Tot vorig jaar had Italië consequent te maken met hogere financieringskosten omdat markten het land als de risicovollere emittent zagen.
Die dynamiek is omgedraaid. Portefeuillebeheerders straffen Frankrijk nu af vanwege een trager dan verwachte tekortreductie en het uitblijven van zichtbare vooruitgang bij het verlagen van de schuldquote van 117,6 procent van het bbp.
Extra voorzichtigheid komt voort uit de presidentsverkiezingen die gepland staan voor april volgend jaar. De strijd zou kunnen uitmonden in een confrontatie tussen extreemrechtse en extreemlinkse kandidaten, wat het vooruitzicht op langdurige politieke volatiliteit vergroot.
Daarentegen profiteren Italiaanse obligaties van jarenlange fiscale verkrapping die de schuldquote heeft verlaagd en de economische groei heeft ondersteund. Hoewel de Italiaanse rentes te lijden hadden onder de recente marktdaling, beschouwen veel beleggers die bewegingen als overdreven.
We zien kansen in enkele Europese markten die de afgelopen weken samen met Frankrijk zijn verbreed. Italië, Spanje en andere kleinere markten kunnen beter presteren, gezien de bredere kracht van de geïntegreerde Europese Unie en betere schuldtrajecten.
Franse obligaties bleven ook achter bij andere eurogebiedsgenoten. De rendementspread ten opzichte van Duitse bunds, het regionale benchmarkveilige activum, liep vorige week uit tot boven de 150 basispunten voordat die vrijdag met vijf basispunten terugliep naar 135 basispunten toen de verkoopdruk afnam.
De beweging is opmerkelijk omdat Italië lang werd gezien als de belangrijkste indicator van spanning op de soevereine schuldmarkt in het eurogebied. Tijdens de schuldencrisis van 2012 lagen de Italiaanse tienjaarsrentes meer dan 400 basispunten boven de Franse rentes.
Beleggers hebben de recente prijsdalingen aangegrepen om exposure toe te voegen aan Italiaanse en Spaanse obligaties, volgens portefeuillebeheerders. Frankrijk heeft veel minder belangstelling getrokken.
Het maakt sommige andere namen na de verbreding aantrekkelijker, vooral perifere landen met een betere begrotingspositie en bbp-vooruitzicht. Frankrijk wordt goedkoop genoeg om shortposities enigszins te verminderen, maar we zijn nog niet klaar om het naar neutraal te brengen gezien de volatiliteit door begrotingsdiscussies en escalerende protesten.