Fran Pastor: van Real Madrid naar de ziekte die zijn droom stopte en zijn rol bij Navalcarnero

De voormalige jeugdtalent deelt zijn carrière, gekenmerkt door jeugdig talent, de klap van de realiteit en het myelodysplastisch syndroom dat hem dwong te stoppen net toen hij zijn plek vond in Bolivia.

Fran Pastor woonde elf jaar in de jeugdopleiding van Real Madrid, werd international in de jeugdcategorieën en groeide op met de overtuiging dat hij het hoogste kon bereiken. Het vertrek uit Valdebebas, de clubs in Segunda B, de blessures en een carrière die niet van de grond kwam, veranderden het pad. In Bolivia vond hij eindelijk het voetbal dat hij zocht, maar een bloedziekte dwong hem te stoppen. Vandaag houdt hij als sportief directeur van Navalcarnero de band met de sport levend die hij te vroeg moest opgeven. De bekerwedstrijd tegen Betis treft hem op een andere plek, maar met dezelfde passie als altijd.

Pastor benadrukt de vorming bij Real Madrid

In een gesprek met MARCA spreekt Pastor met weemoed over Real Madrid. Niet alleen om wat het betekende als speler, maar ook om de rol in zijn persoonlijke en professionele ontwikkeling. "Real Madrid is mijn thuis, het is waar ik me zowel als persoon als professional heb gevormd", legt hij uit. Zijn ouders probeerden altijd alles normaal te laten verlopen en lieten het shirt of de contracten zijn karakter niet beïnvloeden. "Er werd altijd normaliteit gecreëerd, ik was ook gewoon een gewone jongen", herinnert hij zich.

De moeilijke overstap van jeugd naar senioren en de geleerde lessen

De sprong naar het seniorenvoetbal veranderde het beeld. Pastor was een van de uitblinkers van zijn generatie en won in 2009 de prijs voor beste speler van een Europees toernooi onder 16 in Frankrijk. Toch kreeg hij niet het verwachte jaar en werd hij uitgeleend aan Compostela en Marino de Luanco. Daarna volgden zes clubs in Segunda B. "Het is niet makkelijk, want het is waar dat ik vrijwel van een speler die, om het zo te zeggen, werd uitgekozen binnen een grote jeugdopleiding... en ineens heb je in het voetbal een belangrijk jaar... en je maakt niet het jaar dat vooral van jou wordt verwacht", merkt hij op.

In zijn laatste jeugdjaren won het team de Copa del Rey, maar hij voelde zich geen deel van dat succes. "Ik voelde me geen winnaar van de Copa del Rey. Dat is een fout, dat is een fout", geeft hij toe. Blessures en gebrek aan continuïteit maakten het nog moeilijker. Een zin die hij hoorde vat die periode samen: "Fran, als je met nul vermenigvuldigt, is het nul".

Bolivia biedt het professionele erkenning die hij zocht

Op zijn 25e dacht hij serieus aan stoppen. De aanbiedingen kwamen niet uit en hij trainde uiteindelijk in Alcalá, waar hij zijn hamstring scheurde. Hij begon zich te scholen tot trainer tot er met kerst een echt telefoontje kwam: vertrek naar Bolivia. Hij speelde bij Real Potosí, waar hij tien doelpunten maakte, en daarna bij The Strongest. Hij speelde de Copa Libertadores en voelde dat zijn professionele moment eindelijk kwam. "Ik speelde in de hoogste divisie, maakte het verschil en zag mijn weg als professional... mijn moment was aangebroken", vertelt hij.

De diagnose hypoplastisch myelodysplastisch syndroom verandert alles

Het aanhoudende vermoeidheidsgevoel deed de alarmbellen rinkelen. Medische onderzoeken bevestigden het hypoplastisch myelodysplastisch syndroom. Een beenmergtransplantatie werd overwogen, maar uiteindelijk koos men voor een immunosuppressieve behandeling die hij nog steeds krijgt. Controles elke drie maanden houden de onzekerheid in stand. "Ik was een jongen die vocht om mooie professionele ervaringen op te doen en wanneer je die mag beleven, moet je stoppen", betreurt hij.

Een terugkeer naar het voetbal via de sportieve directie van Navalcarnero

De terugkeer naar het voetbal begon met een uitnodiging van een vriend om jeugdwedstrijden in Valdebebas te bekijken. Hij begon spelers te scouten, schoolde zich tot trainer en raakte geïnteresseerd in scouting en sportieve leiding. Alberto Lozano, sportief directeur van Alcorcón, opende deuren. Zo kwam hij bij Navalcarnero, waar hij nu als sportief directeur werkt. "Vandaag geloof ik dat ik hier ben door hard werken en veel toewijding", stelt hij.

Adviezen aan jongeren en voorbereiding op de wedstrijd tegen Betis

Pastor vraagt jongeren om kansen te grijpen en met beide benen op de grond te blijven. Bij Navalcarnero vreest men dat extern rumoer de stabiliteit van de kleedkamer aantast voor de bekerwedstrijd. "Wat jullie bij Betis meemaken, is dankzij jezelf, jullie hebben een fantastische Copa Federación gespeeld", herinnert hij zijn spelers. "Laat het externe rumoer jullie niet gek maken, jullie zullen 200.000 schijnwerpers zien maar er is er echt maar één, en dat is de bal", voegt hij eraan toe.

Tags bij dit artikel