De Financial Times heeft de vijfde versie van zijn doorzoekbare emissiedashboard uitgebracht, met historische data en toekomstgerichte klimaatbeloften van 193 landen. De tool belicht de energiemix van elk land en de vooruitgang in hernieuwbare bronnen, terwijl de grootste uitstoters in de wereld in de schijnwerpers staan.
Oorspronkelijk gelanceerd tijdens de COP26-top in Glasgow in 2021, combineert de database informatie van Climate Watch, het Internationaal Energieagentschap en de Verenigde Naties. Gebruikers kunnen elke landnaam opzoeken om gedetailleerde gegevens op te halen, al legt het platform de nadruk op de vijf grootste uitstoters voor snelle referentie.
Onder het Klimaatakkoord van Parijs dienen landen juridisch bindende doelstellingen in, bekend als nationaal vastgestelde bijdragen of NDC's, die worden vastgelegd in een VN-register. Deze plannen moesten uiterlijk 10 februari 2025 worden geactualiseerd, tien jaar na het sluiten van het akkoord.
Weinige landen haalden de deadline van begin 2025. De meeste kregen oproepen om herziene plannen in te dienen vóór de COP30-top in Belém, Brazilië. India, een van de grootste uitstoters in totaal maar bescheiden per inwoner, had op het moment van de bijeenkomst nog geen geactualiseerde toezegging ingediend.
De vooruitgang onder grote vervuilers verloopt ongelijkmatig. De Verenigde Staten trokken zich voor de tweede keer terug uit het Parijsakkoord onder president Trump, die ook beloofde de binnenlandse olie- en gasproductie te verhogen. China, verantwoordelijk voor ongeveer 27 procent van de wereldwijde CO2-equivalente emissies, stelde een reductiedoelstelling vast aan de lage kant van de verwachtingen, ondanks snelle groei in hernieuwbare energie en elektrische voertuigen. Het land blijft sterk afhankelijk van kolen om zijn groeiende economie van energie te voorzien.
Het Parijsakkoord streeft ernaar de langetermijnstijging van de wereldtemperatuur te beperken tot 1,5 graden Celsius boven het pre-industriële niveau, of ruim onder de 2 graden. De VN schat dat de stijging al 1,3 graden bedraagt over meer dan twee decennia. Metingen van het afgelopen jaar alleen al overschreden de 1,5-gradengrens.
Een recente VN-beoordeling voorspelt dat de wereld onder het huidige beleid afstevent op een stijging van 2,8 graden tegen 2100, een cijfer dat iets lager ligt dan de schatting van het voorgaande jaar. De enige noemenswaardige daling van de wereldwijde emissies sinds het Parijsakkoord vond plaats in 2020, toen pandemiemaatregelen de uitstoot met ongeveer 7 procent reduceerden.
China staat bovenaan met ongeveer 27 procent van de wereldwijde emissies, gevolgd door de Verenigde Staten, India, Rusland en Brazilië. Samen zorgen deze vijf landen voor de helft van de jaarlijkse wereldwijde uitstoot. Vergelijkingen worden bemoeilijkt door verschillende basisjaren die elk land hanteert, vaak gekoppeld aan historische emissiepieken, en door het gebruik van koolstofintensiteitsmetrieken die ontwikkelingslanden ruimte geven voor groei.