De regering van de Filipijnen introduceert vanaf 4 januari prijsstelling in internationale stijl voor haar in peso luidende obligaties, een wijziging die bedoeld is om meer buitenlandse deelname aan te trekken en de leenkosten te verlagen.
Bij de aangepaste methode zullen obligatieprijzen de 20 procent inhoudingsbelasting die momenteel bij afwikkeling wordt geïnd niet langer meenemen. De rendementen weerspiegelen voortaan de onderliggende marktdynamiek en sluiten daarmee beter aan bij de manier waarop internationale benchmarks rendementen noteren vóór belastingen die specifiek voor de belegger gelden.
De aanpassing komt kort voordat JPMorgan Chase & Co. Filipijnse schulden in lokale valuta wil toevoegen aan zijn breed gevolgde index voor obligaties uit opkomende markten. Ambtenaren verwachten dat de standaardisatie de investeerdersbasis zal verbreden en de marktefficiëntie op termijn zal verbeteren.
Hoewel de presentatie van obligatieprijzen verandert, blijven de onderliggende belastingverplichtingen voor beleggers hetzelfde. De overheid stopt simpelweg met het meenemen van het belastingeffect in de genoteerde prijs of in de berekening van premies of kortingen. Sommige beleggers kunnen tijdens de overgang verschillen opmerken in de berekening van afwikkelingswaarden.
Een diepere en liquidere kapitaalmarkt biedt meer investeringskansen en geeft bedrijven extra mogelijkheden om kapitaal aan te trekken. Een robuustere obligatiemarkt vormt een aanvulling op bankkrediet en helpt de Filipijnse financiële markt en economie veerkrachtiger te maken.
Alle benodigde regelgeving en technische systemen moeten klaar zijn voor het einde van 2026. De hervorming wijzigt de contractuele voorwaarden van bestaande obligaties niet, zodat houders de geplande rente- en aflossingsbetalingen bij vervaldatum blijven ontvangen.
Aansluiting bij internationale standaarden maakt het voor de Filipijnen gemakkelijker om te concurreren om kapitaal in een steeds meer geïntegreerd mondiaal financieel systeem.
De autoriteiten beschouwen de stap als een belangrijke maatregel om de schuld-kapitaalmarkt van het land te versterken en de algehele financiële veerkracht te vergroten.