Fantasy blijft een van de meest verbeeldingsrijke vertelvormen, beperkt alleen door de visie van de maker. Het verandert alledaagse settings in mystieke werelden en toont hoe angsten overwonnen kunnen worden. De cinema heeft dit genre bijzonder goed omarmd, waarbij technologische vooruitgang steeds overtuigendere secundaire werelden mogelijk maakt. De sterkste voorbeelden grijpen kijkers meteen door essentiële expositie te combineren met personageontwikkeling in die cruciale eerste minuten.
Pirates of the Caribbean: At World's End (2007) verspilt weinig tijd aan het vestigen van zijn donkerder toon. Een massa-hanging toont snel de omvang van Lord Cutler Beckett's macht na de gebeurtenissen uit de vorige film. Gevangenen zingen een uitdagend lied voordat de titel verschijnt, wat nieuwsgierigheid wekt over de betekenis. De sequentie verschuift vervolgens naar Singapore om de hoofdpersonages opnieuw te introduceren en hun reis naar het land der doden te starten.
Hayao Miyazaki's Spirited Away (2001) begint met een gezin dat naar een nieuw huis verhuist en vervolgens een verlaten resortstadje tegenkomt. Een jongen genaamd Haku waarschuwt Chihiro om voor zonsondergang te vertrekken, maar het is al te laat. Schimmige figuren verschijnen terwijl haar ouders in varkens veranderen, waardoor het jonge meisje alleen achterblijft in een magische wereld. De snelle verschuiving creëert meteen betrokkenheid bij haar lot.
DreamWorks' Kung Fu Panda (2008) opent met een 2D-geanimeerde droomsequentie verteld door Po. De stijl eert klassieke Chinese schimmenpoppen en levert dynamische actie voordat het overgaat naar CGI als Po wakker wordt. Lichte comedy met zijn vader volgt, waarmee de heldenreis wordt opgezet terwijl humor en thema's van zelfacceptatie in balans worden gehouden.
Shrek (2001) begint met de ogre die een sprookjespagina als toiletpapier gebruikt. Smash Mouth's "All Star" klinkt over de credits terwijl Shrek zijn dagelijkse routine in het moeras voltooit. Een confrontatie met een boze menigte benadrukt zijn isolatie, en de introductie van Donkey versnelt het verhaal zonder onnodige vertragingen.
Het vervolg uit 2022 Puss in Boots: The Last Wish begint met een verteld sprookje over een wensster. Puss' feest wordt onderbroken, wat een gevecht ontketent dat een reus wekt. De daaropvolgende dakvervolging bevat inventieve animatie op twos en opvallend voorgrondgebruik, waarmee een sprookjesesthetiek wordt gevestigd terwijl de outlawsleefstijl van het personage wordt getoond.
Hayao Miyazaki's Princess Mononoke (1997) opent met een demonische evergod die een dorp aanvalt. Prins Ashitaka confronteert het wezen in een sequentie met gedetailleerde bosachtergronden en CGI-bloedwormen. De dynamische shots onthullen Ashitaka's karakter en planten vragen over de oorsprong van de demon die het verhaal vooruitstuwen.
De comedy uit 1975 Monty Python and the Holy Grail toont meteen zijn satirische stijl via opzettelijk vreemde Zweedse ondertitels en terugkerende elandgrappen tijdens de credits. De sequentie escaleert met kleurflitsen, mariachimuziek en lama-referenties voordat het overgaat in King Arthur's kokosnootdebat, waarmee de humor van het gezelschap perfect wordt geïntroduceerd.
Disney's Beauty and the Beast (1992) opent met een glas-in-loodvertelling van de vloek van het Beest. De sequentie vloeit over in het titellied dat Belle's verlangens en Gastons intenties introduceert. De score en teksten van Alan Menken en Howard Ashman vestigen efficiënt personages en inzet in één musicalnummer.
Conan the Barbarian (1982) begint met een vertelling die zijn mythische wereld vestigt, gevolgd door credits over een zwaard-smeedscène. Een jonge Conan leert de Riddle of Steel van zijn vader voordat plunderaars onder leiding van Thulsa Doom het dorp vernietigen. De harde gebeurtenissen geven meteen de wrede setting en het wraakgedreven pad van het verhaal weer.
Peter Jackson's The Lord of the Rings: The Fellowship of the Ring (2001) opent met Cate Blanchett's vertelling over de ringen van macht, de Laatste Alliantie en de reis van de Ene Ring naar Bilbo. De gecondenseerde maar visueel rijke sequentie biedt essentiële achtergrond voordat het overgaat naar de vredige Shire, waarmee wordt gevestigd waarvoor de personages zullen vechten.