Verschepingen van geraffineerde olieproducten uit de Perzische Golf zijn duidelijk toegenomen, waarbij het merendeel via de Straat van Hormuz vertrekt. De stijging biedt beperkte verlichting aan een onder druk staand deel van de wereldwijde oliesector, negen maanden na het begin van de Iran-oorlog.
Gegevens van scheepvaartanalist Vortexa Ltd. tonen dat de regio in oktober ongeveer 3 miljoen vaten per dag aan distillaten laadde. Deze categorie omvat diesel, nafta voor de petrochemie en vloeibaar petroleumgas. De volumes liggen nog steeds rond de helft van het niveau van voor het conflict, maar vormen een duidelijke stijging ten opzichte van het dieptepunt in mei van ongeveer 1 miljoen vaten per dag.
Senior marktanalist Xavier Tang van Vortexa Ltd. merkte op dat de meeste ladingen de Straat van Hormuz al hebben verlaten of dat binnenkort zullen doen. Exacte volumes zijn moeilijk vast te stellen door schip-tot-schip-overdrachten in de Golf en tactieken zoals het uitschakelen van transponders.
Het herstel van de producten blijft achter bij de sterkere opleving van ruwe olie, die op sommige momenten bijna het niveau van begin februari bereikte.
Fereidun Fesharaki, voorzitter-emeritus van adviesbureau FGE NexantECA, verklaarde vorige week dat de export van ruwe olie uit het Midden-Oosten, inclusief pijpleidingroutes, op 80 tot 85 procent van het niveau van voor de oorlog ligt. Producten zitten op 35 tot 40 procent.
Het totale scheepsverkeer is in de strategische waterweg bij meerdere grondstoffen toegenomen. Ruwe olie blijft het meest effectief uit de regio stromen, terwijl de stromen van vloeibaar aardgas zijn gestegen tot ongeveer een derde van het niveau van voor het conflict.
Xavier Tang legde uit dat raffinaderijen en andere olie-infrastructuur kwetsbaar blijven voor drone-aanvallen. Dit risico heeft producenten ertoe gebracht prioriteit te geven aan ruwe olie.
De markten voor geraffineerde producten wereldwijd blijven onder druk staan. Sommige landen geven nog steeds de voorkeur aan lokaal gebruik, ook als exportmarges aantrekkelijk zijn. Grote producent China houdt bijvoorbeeld de dieseleexport beperkt terwijl het lage binnenlandse voorraden beheert.