Ethan Hawke heeft een scherpe beoordeling gegeven van de entertainmentindustrie, waarbij hij rijke executives viseert die volgens hem de sector domineren en een grote tegenreactie van kunstenaars voorspelt.
In een nieuw gesprek met GQ beschreef de acteur zijn geloof in rebellie en zei dat publiek en makers uiteindelijk hard zullen terugslaan tegen degenen die de touwtjes in handen hebben. Hij voorspelde grootschalige bewegingen in muziek, live theater en onafhankelijke bijeenkomsten van performers.
Dus maak je geen zorgen over het geld en de hebzuchtige klootzakken die denken dat ze iedereen controleren, die verliezen altijd uiteindelijk. En ze gaan allemaal uiteindelijk het graf in. Ze denken dat ze winnen, maar ze verliezen omdat hun leven waardeloos is.
Hawke benadrukte ook hoe financiële prikkels in Hollywood vaak botsen met creatieve vervulling. Hij wees op een duidelijk patroon waarbij projecten waar hij het meest gepassioneerd over is, doorgaans de laagste vergoeding opleveren, waardoor het moeilijk is om de heersende industriële formules uit te dagen terwijl je een inkomen verdient.
Er is een directe correlatie. Ik merk dat hoe meer je van een project houdt, hoe minder je betaald krijgt. Als je het algoritme wilt verslaan, is het heel moeilijk om dat te doen en betaald te worden.
De uitspraken bouwen voort op eerdere opmerkingen van Hawke over de gevaren van vroege roem. Tijdens een optreden in The Joe Rogan Experience vorig jaar vergeleek hij roem met een vorm van vergif die de hersenen op subtiele maar blijvende manieren beïnvloedt, vooral voor wie als kind in het vak stapt.
Ik denk dat roem is als een klein druppeltje kwik. Of het is vergif. Het is vergif voor je hersenen. Om op jonge leeftijd professioneel acteur te zijn, is gevaarlijk op extreem verraderlijke manieren die heel, heel moeilijk te zien zijn als het gebeurt.
Later werkte hij het idee verder uit in het GQ-gesprek en beschreef roem als een soort ziekte die mensen isoleert ondanks de schijnbare voordelen van rijkdom en lof. Hawke wees op bekende voorbeelden van sterren die onder intense publieke druk worstelden.
Hawke staat niet alleen in zijn frustratie over de huidige praktijken in de industrie. Vorig jaar beschreef Dakota Johnson Hollywood als een puinhoop tijdens een optreden in Hot Ones. Ze bekritiseerde besluitvorming door commissies die onbekend zijn met het echte film maken en merkte op dat studio’s sequels en remakes verkiezen boven originele verhalen.
Wanneer iets goed werkt … willen studio’s dat voortzetten, dus maken ze dezelfde dingen opnieuw. Maar mensen willen dat niet. Ze willen iets nieuws. Ze willen nieuwe dingen voelen, nieuwe dingen meemaken, nieuwe dingen zien. Dus ik weet het niet, ik denk dat het op dit moment gewoon een beetje een puinhoop is, hè?