Jimi Hendrix nam slechts drie studio-albums op met zijn band the Experience plus één live-release voordat hij op 27-jarige leeftijd overleed. Die projecten plus een handvol singles vormen de kern van zijn officiële output. De selecties hieronder richten zich strikt op tracks van die vier albums of singles die tijdens zijn leven werden uitgebracht.
De band bracht Jimi Hendrix's versie van de folkstandard uit als single voorafgaand aan het debuutalbum. Het staat op sommige edities van Are You Experienced. De arrangement blijft rechttoe rechtaan, maar introduceert meteen zijn kenmerkende zangstem.
Luisteraars horen een duidelijke missieverklaring voor de groep in die eerste minuten. Gitaarvuurwerk komt later in zijn werk centraal te staan, maar de vocalen signaleren hier al iets nieuws.
Electric Ladyland bevat dit bijna vijftien minuten durende stuk dat met effecten en tempo een gevoel van onderdompeling oproept. De track strekt zich uit met gelaagde gitaren en wisselende texturen die herhaald luisteren lonend maken.
Sterk spel komt vooral tegen het einde naar voren. Het nummer behoort tot zijn ambitieuzere studio-experimenten zonder de muzikale samenhang te verliezen.
Ook te vinden op Are You Experienced, duurt het nummer iets meer dan drie minuten. De riff en de houding maken het een van de meest directe nummers in het oeuvre en een favoriet van fans vanaf het begin.
De track vangt het klassieke powertrio-geluid met Noel Redding op bas en Mitch Mitchell op drums. Het blijft een voorbeeld bij uitstek van Hendrix op zijn meest bondige en krachtige.
De vijftien minuten durende titeltrack van Electric Ladyland duikt dieper het vrije improvisatieterritorium in. Het bouwt sfeer op over een lange speelduur vol gitaarverkenningen en ritmische wisselingen.
Het stuk vormt een aanvulling op het andere voodoo-nummer van het album en biedt meer ruimte voor ontwikkeling. De lengte laat ideeën tot bloei komen die kortere tracks niet kunnen bevatten.
Opnieuw een nummer van Are You Experienced, deze snelle rocker zet Mitchells drums in de schijnwerpers. De urgente beat drijft de arrangement van begin tot eind.
Hendrix voegt scherpe gitaarlijnen en energieke vocalen toe. Het resultaat past goed bij de pakkende singles uit 1967.
Het nummer verscheen op bepaalde persingen van het eerste album en werd al snel een van zijn visitekaartjes. De openingsriff zet meteen een herkenbare toon die door de hele track heen blijft.
De waasachtige productie en bondige structuur maken het zowel van zijn tijd als vooruitstrevend. Velen beschouwen de riff als een van de meest invloedrijke in de rockgeschiedenis.
Het live-album levert dit ongeveer twaalf minuten durende middelpunt dat protestthema's combineert met rauwe sonische kracht. Drum patronen roepen de titel op terwijl het gitaarwerk spanning opbouwt.
De uitvoering staat op zichzelf als krachtige muziek, los van de tekstuele boodschap. Het benadrukt de andere koers die de latere band insloeg vergeleken met the Experience.
Het tweede Experience-album bevat deze mildere uitschieter. Het biedt een intiemere sfeer dan veel omringende tracks.
Het nummer kreeg later een opvallende cover van Derek and the Dominos. De melodische aanpak en emotionele lading geven het blijvende aantrekkingskracht.
Het kortere begeleidende stuk op Electric Ladyland stopt veel gewicht in zijn speelduur. Het versmelt hardrockdrive met experimentele elementen die latere metalbands beïnvloedden.
De track dient als uitstekende kennismaking met Hendrix' stijl voor nieuwe luisteraars. De instrumentale helderheid en impact plaatsen het hoog in zijn originele composities.
Hendrix transformeert het origineel van Bob Dylan tot een zwaarder en expansiever rockstatement op Electric Ladyland. De arrangement voegt ongeveer negentig seconden toe en verschuift de nadruk naar gitaar en banddynamiek.
De cover geldt als een van de zeldzame gevallen waarin een artiest een nummer van een andere schrijver volledig claimt. Het vat het hoogtepunt van zijn interpretatieve en creatieve krachten samen in een compact maar krachtig pakket.