De verfilming van Eoin Colfer's "Artemis Fowl" kende vanaf het begin complicaties. De rechten op het verhaal werden door Miramax verworven nog voordat het eerste boek in april 2001 verscheen, en het project trok Disney in 2013 erbij. De film bereikte het publiek uiteindelijk rechtstreeks via Disney+ in juni 2020, jaren nadat Colfer het verhaal had uitgebouwd tot een populaire serie.
Colfer creëerde een bijzondere hoofdpersoon in Artemis Fowl II, een scherpe en moreel flexibele Ierse jongen uit een familie van wetsovertreders. De filmversie, gespeeld door Ferdia Shaw, haalt veel van die scherpte weg. In plaats van een crimineel meesterbrein van nog geen tien jaar oud, wordt het personage een generieke figuur wiens familie in het geheim bewijs verzamelt van magische wezens. Deze verandering haalt de kern van het verhaal weg en laat de centrale held zonder duidelijke persoonlijkheid of motivatie achter.
De film volgt Artemis Fowl II en zijn lijfwacht Domovoi Butler, gespeeld door Nonso Anozie, terwijl ze op zoek gaan naar een magisch artefact dat de Aculos heet. Hun doel is om Artemis Fowl I, gespeeld door Colin Farrell, te redden terwijl ze botsen met een gevaarlijke magische vijand. Onderweg komen ze Holly Short (Lara McDonnell), haar meerdere Julius Root (Judi Dench) en de dwerg Mulch Diggums (Josh Gad) tegen uit de ondergrondse wereld van Haven City.
Het verhaal voelt vaak onsamenhangend, met een vertelstructuur waarin Mulch Diggums de gebeurtenissen uitlegt aan een onzichtbare luisteraar. Critici merkten op dat de looptijd van 93 minuten weinig ruimte liet voor wereldopbouw of karakterontwikkeling. Het verhaal springt tussen kinderachtige fantasie-elementen en serieuzere dramatische momenten zonder vloeiende overgangen.
Sir Kenneth Branagh regisseerde het project, maar de beelden blijven onopvallend. Actiescènes voelen chaotisch en de cameravoering leidt eerder af dan dat ze de fantasiewereld versterkt. Hoewel Branagh later Ierse thema's effectiever wist te vangen in zijn film "Belfast" uit 2021, ontbreekt die vaardigheid hier.
Recensenten noemden de film bij verschijning een opvallende mislukking, zowel als bewerking als op zichzelf staand entertainment. Die mening is sindsdien onveranderd gebleven. Het project illustreert de uitdagingen van het vertalen van Colfer's eigenzinnige kijk op young adult-fantasy naar het witte doek.