Met amper 19 jaar toont Endrick een maturiteit die zowel eigen als vreemde mensen imponeert. De Braziliaanse aanvaller spreekt met rust, kiest elk woord zorgvuldig en gaat de druk van het WK aan zonder zichtbare zenuwen. Verre van een basisplaats te eisen, benadrukt hij het belang van het collectief en toont hij zich bereid elke rol op zich te nemen die hem wordt toebedeeld.
Endrick uit een diepe dankbaarheid dat hij drie jaar na zijn debuut nog steeds deel uitmaakt van de selectie. “Ik ben God heel dankbaar. Al drie jaar kom ik naar de selectie en ik ben heel blij dat ik hier nog kan zijn”, zegt hij. Hij benadrukt de voorbereiding van de 26 opgeroepen spelers en hoopt dat het team de volgende ronde haalt met een sterke wedstrijd.
De jonge aanvaller waardeert vooral zijn relatie met Neymar. Na de trainingen maken ze grapjes en praten ze, een ervaring die hij cruciaal vindt voor zijn ontwikkeling. “Met hem kunnen zijn is heel belangrijk. Praten met de aanvoerders van de selectie, niet alleen met Neymar, is iets geweldigs”, zegt hij. Hij herinnert eraan dat hij al bij Palmeiras advies zocht bij veteranen als Gustavo Gómez en nu alles wil opsteken van zijn ploegmaats om dat later in zijn carrière toe te passen.
Endrick deelt een traject met Rayan en Igor Thiago sinds het WK Onder-17 van 2017. Ze hadden nooit gedacht dat ze op 19-jarige leeftijd een WK zouden spelen. Hij betreurt ook de afwezigheid van Raphinha, die hij een “monster” noemt, en hoopt dat hij snel herstelt, want hij werkt hard aan zijn comeback.
Trainer Carlo Ancelotti is cruciaal sinds zijn komst naar Europa. Endrick herinnert eraan dat hij in zijn eerste seizoen bij Real Madrid al veel speelde en dat de Italiaan hem aanraadde geduld te hebben omdat zijn moment zou komen. Dat gebeurde in de Copa del Rey. “Ik bleef altijd kalm omdat de coach een van de beste trainers uit de geschiedenis is”, stelt hij. Nu, bij de selectie, beheert Ancelotti zijn speeltijd met dezelfde rust.
In Lyon toonde Endrick veelzijdigheid als negen, valse negen of rechtsbuiten. Hij verzekert dat hij zal trainen om bij te dragen waar de coach hem nodig heeft, net als ploegmaats Cunha of Igor. “Ik train altijd om het team te helpen. Hij weet waar ik kan bijdragen”, zegt hij. Hij haalt het voorbeeld aan van Martinelli, die als invaller scoorde tegen Japan.
Met het oog op de partij tegen Noorwegen toont Endrick zich kalm: “Ik ga slapen als een baby. Heel relaxed.” Hij vertrouwt erop dat God hem hier heeft gebracht om zijn talent te tonen en de steun die hij krijgt. Hij herinnert aan zijn inval tegen Japan, waarbij hij meewerkte aan beide doelpunten, en waarschuwt dat in een knock-outfase elke fout duur betaald wordt. “Je moet de wedstrijd doodmaken”, besluit hij.
Los van het voetbal benadrukt Endrick de eer een prachtig gezin te hebben en zijn wens om snel zijn zoon te zien. “Ik wil hem over mijn leven vertellen, over wie Endrick is als persoon en niet alleen als speler”, zegt hij, en toont daarmee een persoonlijke kant die zijn professionele maturiteit aanvult.