Op 17 februari 1929 riep de term Clásico nog niet de voetbalrivaliteit op die het duel tussen Real Madrid en FC Barcelona vandaag definieert. Die middag in het stadion Las Corts werd gewoon een wedstrijd gespeeld in de tweede speelronde van de net opgerichte competitie. De bezoekers wonnen met 0-2 dankzij de doelpunten van een Canarische speler die zonder de erkenning die hij verdiende de geschiedenis in ging.
Voor de hoofdwedstrijd won Europa met 5-2 van Arenas de Getxo in een ander duel in de Primera División. Toen dat duel was afgelopen, liepen de spelers van beide teams onder aanvoering van Samitier en Quesada het veld op. De scheidsrechter uit Guipúzcoa, Steinborn, leidde de wedstrijd voor een tribune die zowel de thuisploeg als de bezoekers even hard toejuichte.
Twee treffers van Rafael Morera bepaalden de uitslag in het voordeel van Madrid. De aanvaller, geboren op 12 november 1903 op Lanzarote en opgegroeid in de wijk El Toscal van Santa Cruz de Tenerife, werd daarmee de eerste Canarische speler die scoorde in een competitie-Clásico. Opgeleid bij bescheiden clubs als Recreativo en Iberia, arriveerde Morera in 1928 in de hoofdstad samen met Paco López, de eerste twee spelers uit Tenerife in de geschiedenis van de club.
Bij Madrid toonde Morera een uitzonderlijke veelzijdigheid. “Bij Madrid brak ik een record. Ik speelde op alle posities in het team, behalve die van doelman”, zou hij jaren later herinneren. Hij speelde meestal als insider of linksbuiten, maar was bereid elke positie in te nemen wanneer het team dat nodig had. Zijn inzet leverde hem de bijnaam “ungüento amarillo” op, vanwege zijn vermogen om elke situatie op het veld op te lossen.
Morera kwam bij het Clásico met één doelpunt uit de openingsronde, in de 5-1 zege op Europa. Zijn twee treffers in Las Corts maakten een sterke start compleet. De eerste viel na een krachtig schot in de hoek na een assist van Rafael Vidal; de tweede profiteerde hij van een foutieve uitkomst van de blaugrana-doelman.
Na bijna vier jaar bij Madrid, waar hij drie regionale titels won en een Copa-finale speelde, keerde Morera in 1932 terug naar de eilanden. Hij tekende bij Tenerife en beleefde historische momenten zoals de eerste overwinning van de club in nationale competitie, op 18 maart 1934 tegen Hércules. Hij overleed op 29 april 1981 in Tenerife.