Dustin Hoffman deelt details over onzekerheden en worstelingen op de set tijdens de productie van The Graduate

De acteur blikt terug op zijn zelfvertrouwen, spanning met regisseur Mike Nichols en fysieke incidenten in een openhartig essay in The New Yorker

Dustin Hoffman heeft nieuwe details gedeeld over de intense persoonlijke uitdagingen die hij ondervond tijdens het filmen van de klassieker The Graduate uit 1967. In een nieuw essay voor The New Yorker herinnert de acteur zich dat hij zich tijdens de hele productie van de door Mike Nichols geregisseerde comedy-drama, die zijn carrière lanceerde, diep ongemakkelijk en angstig voelde.

Vroege twijfels over de casting en zijn kunnen

Hoffman schrijft dat hij aanvankelijk weerstand bood tegen een auditie voor de hoofdrol van Ben Braddock. Hij zag het personage, dat in de bronroman van Charles Webb wordt beschreven als een atletische, succesvolle all-American student, als een slechte match met zijn eigen uiterlijk en achtergrond. Zijn agent overtuigde hem toch om voor de rol te testen, en hij kreeg hem. Zodra het filmen begon, groeiden die reserves echter snel uit tot volledige onzekerheid.

“Ik voelde me meteen ongemakkelijk en onwaardig. Hier was ik, in een hoofdrol in een film van Mike Nichols, die toen de regisseur van het moment was, maar ik had het gevoel dat ik daar geen recht op had,” stelt Hoffman in het essay. “Het was een vreselijke ervaring om de film te maken die mijn leven veranderde.”

Veranderende dynamiek met regisseur Mike Nichols

De acteur beschrijft Mike Nichols als warm en bemoedigend tijdens de repetities, maar eenmaal dat de camera’s draaiden werd hij vaak prikkelbaar. Hoffman maakte zich constant zorgen dat hij ontslagen zou worden en merkte een bepaalde hardheid jegens hem op. Hij herinnert zich dat hij zich tijdens verschillende iconische scènes verloren voelde en zijn spel voortdurend in twijfel trok.

Fysieke tol van herhaalde takes

Een bijzonder zware scène vereiste dat Katharine Ross Hoffman herhaaldelijk sloeg. De regisseur stond op 27 takes en spoorde haar aan om elke keer harder te slaan. Hoffman raadde haar aan zijn oor te vermijden, maar enkele klappen misten hun doel, waardoor hij aan het eind van de dag duizelig was. De opgenomen beelden werden uiteindelijk niet gebruikt in de film.

Toen ik na een paar takes boven water kwam, liep er bloed uit mijn oor. Door al het slaan de vorige dag en de waterdruk onder aan het zwembad had ik een trommelvlies geperforeerd.

— Dustin Hoffman, essay in The New Yorker

Blijvende impact van de doorbraakfilm

The Graduate ging op 22 december 1967 in de bioscopen. De film kreeg zeven Academy Award-nominaties en won de Oscar voor Beste Film tijdens de 40e Oscar-uitreiking. Ondanks de moeilijke productie schrijft Hoffman de rol toe dat zijn professionele leven ingrijpend veranderde.

Tags bij dit artikel