Het Dune-universum reikt veel verder dan het verhaal van Paul Atreides en de gebeurtenissen in de films van Denis Villeneuve. Hoewel die blockbusters Frank Herberts visie aan een nieuw publiek presenteerden en lovende kritieken oogstten, waaronder nominaties voor Beste Film, biedt de uitgebreide lore ruimte voor verhalen die millennia eerder spelen. Dune: Prophecy vult dat gat als een HBO-serie die de vroege dagen van de Bene Gesserit-zusterschap onderzoekt.
Dune: Prophecy speelt tienduizend jaar voor de Villeneuve-films, na afloop van de boekenserie Great Schools of Dune. Die romans, geschreven door Brian Herbert en Kevin J. Anderson, beschrijven een grote breuk tussen machtige facties. De nieuwe serie begint in de nasleep van een groots conflict waarin menselijke coalities legers van denkende machines versloegen, waarna de samenleving zich herstelt zonder afhankelijkheid van geavanceerde technologie.
De serie toont hoe de groep uitgroeit tot de Bene Gesserit, die mystiek en voorspellend vermogen inzet in plaats van machines. Hun vaardigheden worden al snel gewild bij het heersende rijk. Mother Superior Raquella Berto-Anirul, gespeeld door Cathy Tyson, sticht de orde maar komt op verdachte wijze om het leven net als de zusterschap officiële erkenning als waarzeggers krijgt.
Centraal in het verhaal staat Mother Superior Valya Harkonnen, vertolkt door Emily Watson. Zij pleit voor een berekend huwelijk tussen de huizen Corrino en Richese. De verbintenis zou controle opleveren over Arrakis en de vitale specerij, waardoor de macht wordt geconsolideerd onder sleutelspelers. Dit politieke spel benadrukt de langetermijnstrategie van de zusterschap rond grondstoffenbeheer en invloed in het rijk.
Door de focus te leggen op paleisintriges en de fundamenten van de rol van de orde in latere gebeurtenissen, legt Dune: Prophecy verbindingen met de grotere saga terwijl het als eigen verhaal van ambitie en profetie in een post-oorlogsgalaxie staat.