- Wereld
- Buitenland
- Binnenland
- Sport nieuws
    - Voetbal nieuws
    - Formule 1 nieuws
    - Wielrennen
    - Ajax nieuws
    - Feyenoord nieuws
    - PSV nieuws
- Economie
- Wetenschap
- Showbiz/Media
- Computer nieuws
- Gaming nieuws
    - PS4 nieuws
    - PS3 nieuws
    - Xbox One nieuws
    - Xbox 360 nieuws
- Hardware nieuws

Hoe de Gill-man-trilogie zich houdt van zijn debuut in 1954 tot de finale in 1956 binnen de Universal Monsters-reeks

De Wezen uit de Zwarte Lagune-serie onderscheidt zich onder de klassieke Universal Monsters-films omdat het uit slechts drie films bestaat die in de jaren vijftig zijn uitgebracht. In tegenstelling tot langer lopende franchises zoals die rond Frankenstein, Dracula of The Mummy, eindigde het Gill-man-verhaal na een korte reeks en kreeg het nooit officiële vervolgen of reboots in latere decennia.

The Creature Walks Among Us sluit de serie af op een zwakke noot

Het laatste deel, The Creature Walks Among Us uit 1956, biedt weinig spanning of zingeving. Wetenschappers proberen de Gill-man zo aan te passen dat hij lucht kan ademen en op het land kan lopen, waardoor de amfibische eigenschappen die het personage definieerden verdwijnen. Het resultaat voelt vermoeid, met een monster dat op het land nauwelijks betrokkenheid toont en een productie die een duidelijk gevoel van creatieve uitputting uitstraalt.

Revenge of the Creature verbetert licht, maar mist nog steeds de kern

Uit 1955 haalt Revenge of the Creature de Gill-man terug na de gebeurtenissen uit de eerste film. Hij wordt gevangen en tentoongesteld in een oceanarium voordat hij ontsnapt, terwijl hij ook belangstelling ontwikkelt voor een menselijke vrouw. De film biedt iets meer vernielzuchtige actie dan zijn opvolger en bevat een vroege, niet-vermelde verschijning van Clint Eastwood als laborant.

Creature from the Black Lagoon blijft de sterkste aflevering

De originele film uit 1954 is duidelijk het hoogtepunt van de trilogie. Een expeditieteam verkent de Amazone en stuit op de Gill-man, die gefixeerd raakt op de verloofde van een van de wetenschappers. De film profiteert van degelijk B-filmvakmanschap en een gedenkwaardig monsterdesign, ook al verscheen hij hetzelfde jaar als de originele Godzilla en nooit hetzelfde blijvende succes bereikte als eerdere Universal-klassiekers zoals Bride of Frankenstein.