Non-fictiefilms springen in het oog als grote publiekstrekker op het Filmfestival van Venetië 2026, met onderwerpen variërend van techmagnaat Elon Musk tot de Oasis-hereniging die de aandacht trekken voorafgaand aan het evenement op de Lido.
Oscarwinnaar Alex Gibney levert een vier uur durend portret van Musk, terwijl Disney een intieme blik werpt op de hereniging van de broers Gallagher. Andere bijdragen zijn politiek geladen films over Gaza en immigratiehandhaving.
Architectuurliefhebber Brad Pitt is executive producer van Wim Wenders' langverwachte portret van de Zwitserse architect Peter Zumthor, gekoppeld aan het nieuwe project van het Los Angeles County Museum of Art. De film maakt deel uit van een druk programma met bijdragen van meerdere gerenommeerde filmmakers.
Emilie Spiegel, co-hoofd van Cinetic Marketing, noemt de selectie fenomenaal en wijst erop dat Venetië duidelijk signaleert dat documentaire cinema is, met enkele van de meest spannende werken in dit genre.
Tweevoudig Oscarwinnaar Barbara Kopple keert terug met een portret van bezorgers in New York. Jimmy Chin en Elizabeth Chai Vasarhelyi volgen een ambitieuze klim en skitocht op de Everest. Het team achter The Truffle Hunters verlegt de focus naar het Franse wijngebied voor een film over Bourgondië.
De Japanse veteraan Takashi Miike maakt zijn documentairedebuut met toegang tot kabuki-tradities. Andere films behandelen Russische journalisten in ballingschap, de rockband van Russell Crowe, de Japanse sumocultuur en een meerluikige biografie van Jorge Luis Borges.
De nieuwe sectie Film on Films bevat Luca Guadagnino's uitgebreide meditatie over Bernardo Bertolucci en andere werken. Documentaires zijn al sinds de start van het festival in 1932 aanwezig, met de avant-gardistische korte film Rain.
Alberto Barbera, artistiek directeur, wijst op de stijgende inzendingen en de toegenomen financiering van streamingplatforms en publieke belangstelling. Hij benadrukt de onafhankelijke positie van het festival bij films over conflicten en sociale kwesties.
I believe Venice is one of the very few international cultural platforms that has the ability to invite filmmakers with very different — or even opposite — political positions and cultural points of view, and put their work in conversation.
Producer Alexander Rodnyansky steunt ook de Israëlische regisseur Amos Gitai met The Road to Jericho, dat het Israëlisch-Palestijnse vredesproces en bedoeïenengemeenschappen onderzoekt. De film draait buiten competitie.