Dit jaar benadrukken de Emmy-nominaties een duidelijk patroon in non-fictieprogrammering. Vier van de vijf documentaire specials en drie van de vijf docuserieskandidaten richten zich op bekende persoonlijkheden in plaats van bredere sociale of historische onderwerpen.
De genomineerde specials zijn Prime Video’s John Candy: I Like Me, Netflix’s Marty, Life Is Short, HBO Max’s Mel Brooks: The 99 Year Old Man! en HBO’s My Mom Jayne: A Film by Mariska Hargitay. Aan de serieskant maken Apple TV’s Mr. Scorsese en de Netflix-producties Rafa en Sean Combs: The Reckoning het lijstje compleet.
Zo’n sterke vertegenwoordiging wijkt af van eerdere decennia, toen profielen van beroemdheden zelden dominant waren in beide categorieën. De publieke omroep legde vroeger de nadruk op met subsidies gefinancierde projecten over serieuze onderwerpen, maar het landschap veranderde met de komst van kabel en later streaming.
PBS lanceerde in de jaren tachtig American Masters met diepgravende portretten van kunstenaars die zowel kijkers als stemmers aanspraken. In dezelfde periode begon HBO onder Sheila Nevins beroemdheden te gebruiken om bredere thema’s te verkennen, zoals vrije meningsuiting in een portret van Lenny Bruce, en sleepte daarmee talrijke productie-Emmys in de wacht.
Andere kabelinitiatieven volgden, variërend van inhoudelijke series als ESPN’s 30 for 30 tot lichtere programma’s op E! en VH1. Deze projecten kregen erkenning, maar bleven ondergeschikt aan traditionele non-fictie tot streaming de verschuiving versnelde.
De explosie van streamingdiensten in de jaren tien creëerde vraag naar exclusief materiaal dat opvalt te midden van overvloedige keuzes. Succesvolle voorbeelden als ESPN’s The Last Dance, Disney+’s The Beatles: Get Back en Netflix’s Beckham toonden sterke kijkersbetrokkenheid en Emmy-succes.
De documentaire-peer group van de TV Academy nomineert nog steeds projecten over beroemdheden naast onderwerpen als natuur en true crime, zij het in kleinere aantallen dan voorheen. De filmafdeling heeft daarentegen soortgelijke onderwerpen grotendeels vermeden voor Oscar-overweging.
Het begon echt met Trump. De wereld valt uit elkaar, dus waar zijn de documentaires daarover? Mensen maken ze niet of kopen ze niet omdat ze niet willen dat iemand achter hen aan komt.
Nevins prees de kwaliteit van de huidige genomineerden, maar uitte haar bezorgdheid dat commerciële druk ambitieus werk over urgente wereldproblemen beperkt. Makers die zichtbaarheid en financiering zoeken, kiezen vaak voor projecten met bredere commerciële aantrekkingskracht.