- Wereld
- Buitenland
- Binnenland
- Sport nieuws
    - Voetbal nieuws
    - Formule 1 nieuws
    - Wielrennen
    - Ajax nieuws
    - Feyenoord nieuws
    - PSV nieuws
- Economie
- Wetenschap
- Showbiz/Media
- Computer nieuws
- Gaming nieuws
    - PS4 nieuws
    - Xbox One nieuws
- Hardware nieuws

Freddie Fox verzamelt Judi Dench, Anthony Hopkins en andere legendes om een eeuw toneelinvloed op kunst en politiek na te gaan.

Freddie Fox presenteert Into the Breach als het verhaal van een theatrale revolutie en haar effect op een natie. De film brengt een panel van gerenommeerde acteurs samen, waaronder Judi Dench, Anthony Hopkins, Gary Oldman en coproducent Kenneth Branagh, om te onderzoeken hoe Brits theater kunst, cultuur en politiek in de twintigste eeuw heeft beïnvloed. Schrijver Richard Fullerton levert de historische ruggengraat, terwijl de acteurs persoonlijke herinneringen delen die soms het bredere verhaal overstijgen.

Pioniers en zwaargewichten bepalen de vroege toneelwereld

De documentaire opent in het begin van de twintigste eeuw en belicht sleutelfiguren die het Britse theater hebben getransformeerd. Producent Lilian Baylis vestigde Shakespeare-producties in de Old Vic in Waterloo, een theater dat later thuishaven werd van het National Theatre. Acteurs als John Gielgud, Laurence Olivier, Michael Redgrave en Ralph Richardson kwamen daar tot bloei. Latere decennia brachten regisseur Peter Hall, componist Andrew Lloyd Webber en acteurs als Peter O'Toole, Helen Mirren en Stephen Rea.

Persoonlijke verhalen verlichten historische momenten

Hoewel de film grote gebeurtenissen behandelt, komen de meest memorabele passages uit intieme anekdotes van het panel. Gielgud werd in 1953 gearresteerd wegens homoseksualiteit, toen dat nog illegaal was in Groot-Brittannië. Persaandacht bedreigde zijn carrière tot zijn tegenspeelster Sybil Thorndike steun bood en het publiek met een staande ovatie reageerde. Olivier kreeg de reputatie jongere acteurs hard aan te pakken, ook al toonde hij vroeg vriendelijkheid aan Hopkins.

Institutionele rivaliteiten sturen artistieke koers

Het National Theatre, opgericht door Olivier, legde de nadruk op klassiek repertoire, terwijl de Royal Shakespeare Company onder Peter Hall hedendaagse en experimentele stukken omarmde. Halls benoeming tot directeur van het National Theatre in 1973 was een flinke tegenvaller voor Olivier. De film raakt deze spanningen aan maar gaat snel verder om veel terrein te dekken.

Theater drijft sociale en politieke verandering

Fox onderzoekt de rol van het toneel in de bredere samenleving. John Osbornes Look Back in Anger verlegde de aandacht naar verhalen uit de arbeidersklasse. Ian McKellen pleitte voor homorechten en beïnvloedde oud-premier John Major tijdens een cruciaal gesprek. Stephen Rea's Ierse gezelschap behandelde The Troubles via voorstellingen. Paul Robeson vond in Groot-Brittannië een gastvrij podium nadat hij in de Verenigde Staten op barrières stuitte.

Ik wist dat ik in aanwezigheid was van een van de grootste performers van de twintigste eeuw.

Documentaire biedt overzicht maar laat ruimte voor diepere verkenning

Het formaat van één film beperkt hoe grondig onderwerpen kunnen worden uitgediept. De impact van het thatcherisme op de theatergemeenschap en de opkomst van Lloyd Webber-spectaculaire producties krijgen slechts summiere aandacht. Veel lijnen, waaronder persoonlijke verhalen van inmiddels overleden figuren als Joan Plowright, zouden langere formats kunnen dragen. Het project erkent het belang van het onderwerp maar bereikt niet de volledige diepgang.