Het dilemma van de '9' bij de Spaanse selectie: slechts twee doelpunten van klassieke spitsen sinds het EK

Oyarzabal en Ferran leiden de aanval terwijl de traditionele spitsen nauwelijks een plek vinden in het team van De la Fuente.

De positie van klassieke centrumspits blijft een ongemakkelijk vraagstuk voor de Spaanse selectie. Sinds het team het EK veroverde op 12 juli 2024, heeft het 32 duels gespeeld en 79 doelpunten gemaakt. Slechts twee daarvan kwamen van pure spitsen.

Twee geïsoleerde doelpunten in meer dan een jaar

Joselu scoorde in de 1-4 zege in Genève tegen Zwitserland in september 2024. Een maand later deed Álvaro Morata hetzelfde in de 3-0 tegen Servië. Dat zijn de enige treffers van spelers met het profiel van een traditionele negen in deze periode.

Oyarzabal, de belangrijkste doelpuntenmaker

Daarentegen is Mikel Oyarzabal uitgegroeid tot de topscorer van de nieuwe cyclus. Zijn 19 doelpunten vertegenwoordigen 24 procent van het totaal dat Spanje sinds de Europese titel heeft gemaakt. Daarachter volgt Ferran Torres, omgeschoold van de flank naar het centrum van de aanval, en Mikel Merino als incidentele oplossing.

De klassieke spitsen die niet helemaal passen

Bondscoach Luis de la Fuente heeft drie gebiedsspitsen uitgeprobeerd in zijn selecties. Samu Aghehowa kwam tot vier duels en 131 minuten zonder te scoren. Borja Iglesias staat al op negen wedstrijden en 235 minuten sinds zijn debuut onder Luis Enrique. De laatste nieuwkomer, Roberto Fernández, speelde 90 minuten tegen Tsjechië en schoot slechts één keer op doel.

De tendens gaat terug tot het EK 2012, toen Vicente del Bosque koos voor de valse negen met Cesc Fàbregas vanwege de afwezigheid van David Villa. Vandaag de dag geeft het systeem van de huidige wereld- en Europees kampioen nog steeds prioriteit aan mobiliteit en veelzijdigheid boven statische afmakers.