Debuutfilm Oasis van Jannis Lenz verkent woede onder jongeren en digitaal geweld op première in Venetië

Eerste speelfilm van de Duitse regisseur volgt verstoten tieners die een fragiele schuilplaats in het bos bouwen na een virale dreigvideo.

Duitse scenarioschrijver en regisseur Jannis Lenz maakt zijn speelfilmdebuut met Oasis, een rauw portret van uitsluiting en geweld onder tieners dat op 6 september in première gaat in de Horizons-sectie van het 83e Venice Film Festival. De film volgt een leerling wiens dreigvideo viraal gaat, waarna hij en twee andere buitenbeentjes vluchten naar een nabijgelegen bos waar hun spel overgaat in rituelen en oude wonden weer opengaan.

Virale gebeurtenis leidt tot schuilplaats in het bos in debuut van Lenz

Het verhaal draait om drie jonge buitenstaanders wier spel in het bos ritueel wordt en waarbij pijn als ontsnapping dient, totdat oude trauma’s hun broze banden beïnvloeden. Lenz vermijdt makkelijke antwoorden en stelt het publiek juist complexe vragen over hiërarchieën op school en de blijvende invloed van rolmodellen.

Sterke cast met zowel gevestigde namen als nieuw talent

De jonge hoofdrollen worden gespeeld door Florian Geißelmann als Lukas, Anton Petzold als Andrew en Mathilda Smidt als Maja. Godehard Giese vertolkt een vader en leraar, terwijl Britta Hammelstein de schooldirecteur speelt en Ioana Iacob een ander personeelslid.

Duits-Oostenrijkse coproductie met release in 2027

Zeitgeist Filmproduktion is de hoofdproducent, met coproductie van het Oostenrijkse Wega Film en het Duitse Third Picture. Mindjazz Pictures plant de Duitse bioscooprelease voor februari 2027, terwijl Totem Films de internationale verkoop verzorgt.

Lenz put uit persoonlijke terugkeer en jeugtherinneringen

Lenz keerde na jaren in Wenen terug naar Duitsland en herontdekte de bossen uit zijn jeugd terwijl hij zijn eigen kinderen opvoedde. Er werd zelfs gefilmd op de basisschool waar hij zelf zat en waar nu zijn zoon les heeft. Hij wilde onderzoeken hoe uitsluiting en druk zijn verschoven van directe confrontaties in zijn jeugd naar constante digitale controle vandaag de dag.

Ik denk dat de verhalen die ons het meest ongemakkelijk maken, juist de verhalen zijn die verteld moeten worden.

— Jannis Lenz, Interview met The Hollywood Reporter voorafgaand aan de première in Venetië

Geweld verandert van vorm, maar kernproblemen blijven

Lenz merkt op dat geweld niet is verdwenen, maar zich nu op digitaal niveau afspeelt. Hij wilde de kern raken van hoe vroege hiërarchieën ontstaan en hoe rolmodellen levens beïnvloeden lang nadat de schooltijd voorbij is. De regisseur werkte nauw samen met een intimacy-coördinator en een psycholoog tijdens het schrijven, casten en draaien om een veilige omgeving voor de jonge cast te creëren.

Organisch geluid en gezamenlijk script vormen zintuiglijke ervaring

Geluidsontwerper Benedikt Palier werkte met bestaande elementen zoals koorscènes en Guitar Hero-sequenties om een meeslepende audiolayer te bouwen. Medeschrijver en cameraman Alexander Dirninger zorgde ervoor dat visuele ideeën vanaf het begin het script beïnvloedden, wat resulteerde in een samenhangend geheel.

Oasis is een gemoedstoestand, geen fysieke plek

De titel verwijst naar een mentale schuilplaats die de personages creëren, niet naar een idyllische open plek in het bos. Lenz vermeed bewust een romantisch beeld van het gekapte bos met windmolens, mede vanwege het historische misbruik van bosbeelden in Duitse propaganda.

Tags bij dit artikel