David Surkamp, de kenmerkende stem achter de langlopende progressieve rockband Pavlov’s Dog, is op 73-jarige leeftijd overleden. Het nieuws werd gedeeld via de officiële socialmediakanalen van de groep, hoewel geen doodsoorzaak werd vermeld.
Bandlid Abbie Steiling plaatste de aankondiging en beschreef het overlijden op 13 oktober als onverwacht. Ze noemde Surkamp de creatieve kracht van de groep, de leadzanger en een dierbare vriend, en merkte op dat woorden het verlies niet konden beschrijven.
It is with the heaviest of hearts that we share the unexpected passing of our creative force, lead singer, and dear friend, David Surkamp, on October 13th. There are no words sufficient for a loss of this magnitude. We are heartbroken. We are grateful. We will carry David, his music, and the memories created with us always.
Pavlov’s Dog werd begin jaren zeventig opgericht in St. Louis en verwierf een trouwe aanhang, ook al bereikte de band nooit de commerciële hoogten van arena-acts als Yes of Genesis. De symfonische aanpak van de groep bevatte viool en fluit, terwijl Surkamps verheven zangstijl vaak met die van Yes werd vergeleken.
De band bracht in 1975 haar debuutalbum Pampered Menial uit, geproduceerd door Sandy Pearlman en Murray Krugman. Het vervolg, At the Sound of the Bell, verscheen het jaar daarop en bevatte gastbijdragen van Roxy Music-saxofonist Andy Mackay en drummer Bill Bruford. Een derde album dat in 1977 werd opgenomen, werd door Columbia Records in de la gelegd en verscheen decennia later pas op een Duits label.
Na zijn verhuizing naar Seattle in de jaren tachtig richtte Surkamp het project Hi-Fi op met voormalig Fairport Convention-zanger Ian Matthews. Pavlov’s Dog herenigde zich in 1990 voor het album Lost in America en bleef af en toe opnemen en optreden. Sara Surkamp voegde zich in 2006 toe op akoestische gitaar en zang. Het meest recente album met Surkamp, Wonderlust, verscheen het jaar ervoor.