David Byrne brengt Who Is the Sky Tour naar Hollywood Bowl terwijl Brady Corbet 70mm-film opneemt

De geprezen productie verrast met levendige choreografie en doordachte reflecties voor de laatste data.

David Byrne sloot een tweetal optredens in de Hollywood Bowl af met dezelfde inventieve energie die zijn huidige tour kenmerkt. Nog geen dag eerder werd bekend dat Brady Corbet, regisseur van The Brutalist, al data op 70mm-film had opgenomen voor een geplande speelfilm. Het nieuws zorgde voor opwinding dat een van de meest inventieve tours van de afgelopen jaren zou worden vastgelegd door een filmmaker die bekendstaat om zijn opvallende visuele stijl.

Tour bouwt voort op succes van American Utopia met uitgebreide visuals

De show breidt de grensverleggende aanpak uit die eerder te zien was in de American Utopia-tour. Waar die productie een ingetogen monochroom palet gebruikte, zet Who Is the Sky heldere led-schermen, lichtgevende sneakers en dynamische vloerpatronen in om een gevoel van voortdurende beweging naar buiten te creëren. Muzikanten en dansers bewegen vrij over het podium, zonder kabels of vaste posities, terwijl de arrangementen soepel schakelen tussen strakke formaties en lossere, funkier momenten.

Publiek beschrijft de ervaring als transformatief en velen vertrekken met een hernieuwde waardering voor liveoptredens. De Hollywood Bowl-data trokken elke avond ongeveer 17.500 bezoekers en kenden lokale voorprogramma’s waaronder de USC Trojan Marching Band en de dansgroep Stroll Groove.

Naadloze entrees en kosmische beelden vergroten de beleving

Artiesten komen en gaan via openingen tussen het centrale led-paneel en de zijschermen in plaats van via de coulissen, waardoor de illusie van een doorlopende wereld op het podium intact blijft. De avond opent met Byrne die het Talking Heads-nummer Heaven uitvoert met een kleine groep muzikanten, waarna het volledige ensemble zich geleidelijk aansluit. Boven het podium verschijnen later namen van artiesten tussen de sterren, wat het thema versterkt van individuen die in harmonie bewegen binnen een groter geheel.

There she is. Our heaven. As seen on TV. The only one we have.

— David Byrne, Tijdens het optreden in de Hollywood Bowl

Persoonlijke verhalen en maatschappelijke reflecties verankeren de set

Tussen de nummers door deelde Byrne observaties uit zijn dag in Los Angeles, waaronder foto’s van Grand Central Market en een bezoek aan Jumbo’s Clown Room. Hij sprak ook over de scheiding van de mensheid met de natuur en het plezier van weer contact maken met anderen na de pandemie. Bij één nummer verschenen dierenmaskers op het scherm bij het lied What Humans Do.

Despite all our differences, despite all the craziness, people love being with other people.

— David Byrne, Bij de introductie van het toegiftnummer Everybody’s Coming to My House

Sterke fysieke aanwezigheid en vocale consistentie vallen op

Op 74-jarige leeftijd behield Byrne dezelfde lenigheid als zijn jongere bandleden en voerde hij elke stap, zwaai en hurkbeweging met precisie uit. Zijn stem bleef consistent met opnames van decennia eerder, inclusief de kenmerkende hoge ‘dankuwel’-groeten die al lang deel uitmaken van zijn podiumpersoonlijkheid. Hij nam volledig deel aan elk element van de productie zonder het collectieve beeld te overheersen.

Tour nadert einde met filmverwachtingen in het verschiet

De Who Is the Sky-tour eindigt na aankomende data in Mexico en een laatste show in Forest Hills Stadium in Queens op 19 september. Met ongeveer 130 optredens in twee jaar heeft de productie een blijvende indruk achtergelaten bij het publiek. Als de aankomende film zelfs maar een substantieel deel van de live-ervaring vastlegt, kan die het bereik van de tour ver voorbij het laatste doek uitbreiden.

Tags bij dit artikel