De prijzen voor de beste speler van elke wedstrijd op het wk zorgen voor een stevig debat onder de supporters. Wat een erkenning voor individuele prestaties zou moeten zijn, is een reden tot kritiek geworden door de perceptie dat ze meer op basis van populariteit dan sportieve verdiensten worden toegekend.
De wedstrijd tussen Spanje en Oostenrijk leverde twee duidelijke figuren op: Mikel Oyarzabal scoorde twee doelpunten en Marc Cucurella gaf twee assists. Toch ging de mvp naar Lamine Yamal. Een vergelijkbare situatie deed zich voor in Portugal-Kroatië, waar Diogo Costa schitterde met vijf reddingen en een half doelpunt voorkwam, maar de prijs naar Cristiano Ronaldo ging.
De controverse was al in de groepsfase ontstaan. Na de gelijkspel tegen Ghana werd Jude Bellingham tot mvp gekozen, maar de Engelsman aarzelde niet om zijn ongenoegen over de beslissing te uiten.
Om eerlijk te zijn, verdiende ik hem niet. Waarschijnlijk had hij naar een van hun jongens moeten gaan, die heel goed verdedigden. Ik ben dankbaar voor wie er gestemd heeft, maar waarschijnlijk had hij naar een van hun jongens moeten gaan die zo goed verdedigde.
Hoewel sommigen wijzen op marketingbelangen van de FIFA, wordt de prijs bepaald door het publiek via een open stemming op de officiële website van de bond. Iedereen kan stemmen zonder registratie vanaf de rust tot het einde van de wedstrijd, en het is mogelijk de stem aan te passen als de omstandigheden tijdens de wedstrijd veranderen.
Alleen wie zich registreert, kan zijn keuze later volgen of wijzigen. Deze openheid zorgt ervoor dat veel supporters kiezen voor de bekendste of mediageniekste namen, ongeacht de werkelijke prestaties op het veld.