Batman onderscheidt zich onder superhelden door zijn naadloze overgang naar live-action cinema. De tragische oorsprong van Bruce Wayne en zijn gedenkwaardige tegenstanders hebben meerdere filminterpretaties van Gotham City en zijn beschermer mogelijk gemaakt.
Dertien prominente live-action films hebben de schermgeschiedenis van het personage bepaald. Deze films variëren van lovende meesterwerken tot zwaar bekritiseerde mislukkingen, met zeven acteurs in de hoofdrol. De rangschikking richt zich uitsluitend op projecten die Batman zelf centraal stellen.
Batman & Robin (1997) wordt vrijwel unaniem gezien als de zwakste film. De film versterkt de excessen van Joel Schumachers eerdere werk en maakt de held tot een overdreven figuur. George Clooney levert een capabele Bruce Wayne, maar de algehele toon ondermijnt zijn prestatie. Iconische vijanden Mr. Freeze en Poison Ivy krijgen slechts een oppervlakkige behandeling door de over-the-top vertolkingen van Arnold Schwarzenegger en Uma Thurman.
Justice League (2017) arriveerde met hoge verwachtingen na het succes van Wonder Woman. Achter-de-schermenproblemen resulteerden in een onsamenhangend eindproduct dat grotendeels door Joss Whedon werd samengesteld. Ben Afflecks Bruce Wayne oogt afstandelijk en wordt naar de achtergrond gedrongen, waardoor de eerdere kracht van het personage verdwijnt.
The Flash (2023) leunde zwaar op Batman-marketing ondanks de focus op Barry Allen. De film probeerde verschillende tijdperken te verbinden met Affleck en Michael Keaton, maar leed onder zwakke effecten en discutabele keuzes. Het project werd een commercieel teleurstelling en sloot de vorige DC-continuïteit af.
Batman v Superman: Dawn of Justice (2016) blijft polariserend. Affleck past visueel in de rol en Zack Snyders regie levert opvallende beelden op. Toch introduceert het verhaal te veel verhaallijnen vroeg in het gedeelde universum, waardoor het centrale verhaal opgeblazen aanvoelt.
Batman Forever (1995) veranderde de toon ten opzichte van eerdere Burton-Keaton-films. Val Kilmer neemt de rol van Bruce Wayne overtuigend over, terwijl Jim Carrey en Tommy Lee Jones energieke schurkenprestaties leveren. De film heeft een trouwe aanhang opgebouwd dankzij zijn kenmerkende jaren-negentig-energie.
De release van Zack Snyder's Justice League in 2021 herstelde de oorspronkelijke visie van de regisseur na fanacties. De extended cut pakt eerdere kritiekpunten aan en breidt het conflict aanzienlijk uit. Affleck krijgt hier meer betekenisvolle scènes dan in de bioscoopversie.
The Dark Knight Rises (2012) stond onder enorme druk als afsluiting van de trilogie. Tom Hardys Bane en de actiescènes blijven hoogtepunten. De verhaalkeuze schiet tekort ten opzichte van de voorgaande films, maar de film behoudt een sterke waardering bij het publiek.
De Batman-film uit 1966 weerspiegelt de lichtere stripstijl van die tijd. Adam West en Burt Ward gaan volledig op in de speelse toon en creëren een innemende slapstick-ervaring die zich onderscheidt van latere grimmige portretten.
Batman Returns (1992) duikt dieper in Tim Burtons excentrieke stijl. De feestelijke Gotham-setting en praktische effecten blijven overtuigen. Het vervolg ontwikkelde een blijvende cultstatus onder fans van de regisseur.
Batman Begins (2005) verscheen na een gat van acht jaar en positioneerde de held succesvol voor een modern publiek. Christian Bale levert een overtuigende duale prestatie als zowel Wayne als de vigilante. De film zette een sjabloon neer dat veel latere superheldenorigin stories volgden.