Collin Gosselin heeft sterke steun gekregen van Colleen Conrad na de release van zijn memoires. Minder dan twee weken nadat hij Shadow of Eight: Surviving the Reality of My Childhood publiceerde, deelde Conrad een openbare boodschap waarin ze haar rol in zijn leven benadrukte.
Conrad, die van 2014 tot 2021 een relatie had met Jon Gosselin, plaatste op Instagram een montage van foto’s die hun jaren samen tonen. Ze vierde zijn prestatie als New York Times-bestsellerauteur en sprak haar trots uit over zijn reis.
Een #1 New York Times-bestsellerauteur! Wie had dat jaren geleden kunnen denken? Ik ben zo ontzettend trots op je!
In haar post herinnerde Conrad eraan dat ze in Collins leven kwam nadat hij al flinke moeilijkheden had meegemaakt. Ze beschreef haar toewijding om hem veiligheid, liefde en steun te bieden en noemde de gedeelde ervaringen die hun band versterkten.
Ze vermeldde dat Collin bij haar woonde tot hij achttien werd, ook nadat haar relatie met Jon was geëindigd. Het luisteren naar het audioboek bracht een mix van herinneringen terug, zowel positief als moeilijk, en benadrukte hoe ze elkaar steunden in zware periodes.
Maakt niet uit hoe oud je wordt of waar het leven je brengt, ik zal altijd je moeder zijn. Ik zal altijd van je houden en je aanmoedigen.
Collin reageerde direct op de post en sprak zijn waardering uit voor Conrads woorden. Hij erkende dat ze elkaar nodig hadden en dat de ontberingen die hij meemaakte hem uiteindelijk bij haar brachten.
Hij bedankte haar voor het luisteren, het er altijd zijn en het in hem geloven tijdens zijn diepste dalen. Hij benadrukte hoe belangrijk het is om een moederfiguur te hebben die geloof en steun biedt.
Het boek behandelt ook Collins verhalen over zijn jeugd in de realityserie Jon & Kate Plus 8. Hij beschrijft hoe hij naar een onafgebouwde kelder met een luchtbed werd verhuisd, terwijl zijn broers en zussen betere voorzieningen hadden.
Collin schrijft dat hij een groot deel van zijn tijd geïsoleerd in die ruimte doorbracht, met beperkt contact met familieleden en beperkingen op activiteiten zoals spelen met speelgoed of regelmatig naar school gaan.
Extra passages beschrijven pogingen om het huis te verlaten, daaropvolgende plaatsing in een instelling voor geestelijke gezondheidszorg en beperkt contact met zijn moeder in die periode. Hij beschrijft de ervaring als bijna twee jaar durend met minimale familiebezoeken.
Collin merkt op dat hij sinds zijn vertrek uit het huis van zijn moeder op elfjarige leeftijd beperkt contact heeft gehad met de meeste broers en zussen, met één door de rechter opgelegd bezoek voor zijn vijftiende verjaardag.