Vroege recensies voor de aanstaande DC-horrorfilm Clayface schetsen een grotendeels gunstig beeld en positioneren het standalone verhaal als een duidelijke verbetering ten opzichte van de vorige release van de studio. Critici benadrukken de gerichte aanpak van bodyhorror binnen het DC-universum, al wijzen sommigen op bekende wraakthriller-troepen.
Aggregatiescores plaatsen Clayface ruim boven Supergirl op Rotten Tomatoes, waarbij de nieuwe film rond de 74 procent positief scoort tegenover 52 procent voor de eerdere titel. Deze ontvangst komt terwijl regisseur James Watkins zijn ervaring met thrillers als Speak No Evil inzet voor een verhaal rond een verminkte acteur die een transformatie ondergaat.
Het verhaal volgt Matt Hagen, een opkomende ster uit Gotham City wiens carrière eindigt na een brute aanval door een misdaadbaas. Een experimentele procedure geeft hem shapeshifting-vaardigheden, waardoor het verhaal uitgroeit tot een bodyhorror-verkenning van wraak en identiteit. Ster Tom Rhys Harries krijgt brede lof voor het dragen van de hoofdrol in zijn eerste grote rol.
Met een budget van 40 miljoen dollar dat bescheiden is voor superheldenstandaarden, wordt verwacht dat Clayface dit vrijdag meer dan 20 miljoen dollar opent. Dat cijfer suggereert dat de film winstgevend kan zijn zonder blockbusternummers te hoeven halen, ook met concurrentie van de documentaire You Can See Everything.
Clayface emerges as one of the year’s big surprises … With its grimy visuals and pulpy dialogue redolent of comic books in the most evocative way, Clayface delivers the sort of psychological depth and emotional resonance that enable it to bear comparisons to the works of such body horror maestros as David Cronenberg and Sam Raimi.
A messy DC miss … While Harries gives a complicated human touch to all the assorted versions of Matt’s internal strife and external facade (boosted by some excellent effects work), Mike Flanagan and Hossein Amini’s screenplay does almost nothing with him as a character … Clayface also is the one Batman-adjacent project that, strangely, doesn’t utilize Gotham itself as a character.
Director James Watkins, of Eden Lake and The Woman in Black, has crafted a stylish and stomach-twisting, contemporary, urban, body horror inspired by vintage material that just so happens to be a DC superhero title. There is no pandering to fans, nor gestures towards grander unfolding narratives … It cannot be overstated how much fun it is to soak up a film like this on what feels like its creators’ largely unhindered terms.
It takes the film a while to find its groove, but once it does, Clayface delivers just the sort of nasty but fun body horror I was hoping it would … Clayface is at its best when it embraces its B-movie absurdity.