Franse filmmaker Christophe Honoré keert terug op het witte doek met een zeer persoonlijk verhaal over liefde, verlies en de blijvende littekens van de kindertijd. Zijn nieuwe film Orange-Flavoured Wedding brengt een indrukwekkend ensemble van Franse acteurs samen voor een portret van één dag van een verdeelde familie die zich herenigt op een bruiloft in de buitenwijken van Nantes.
Het verhaal speelt zich af op een dag in maart 1978. De jongste van zeven broers en zussen, Jacques, trouwt met Martine in een verbintenis die op echte genegenheid is gebaseerd. Hun vader is van het evenement uitgesloten, maar de rest van de familie komt samen met gemengde gevoelens. Honoré gebruikt deze ene middag om te laten zien hoe oude wonden weer opduiken terwijl er nieuwe banden worden gesmeed.
De regisseur beschrijft het project als iets dat hij al jaren meedraagt. In zijn eigen woorden voelde de film als een vertrouwde aanwezigheid lang voordat de camera’s draaiden. Hij benadrukt dat emoties tussen personages bewegen, hen soms verenigen en soms uit elkaar drijven.
In de hoofdrol staat Adèle Exarchopoulos, samen met Paul Kircher, Malou Khebizi, Vincent Lacoste, Nadia Tereszkiewicz, Alban Lenoir en Noée Abita. Bijrollen zijn voor Myriem Akheddiou, Xavier Lacaille en diverse andere opkomende acteurs. Honoré werkte eerder al samen met Lacoste en Kircher en koos er bewust voor om met een nieuwe groep jonge acteurs te werken die hij door het materiaal kon begeleiden.
Voor de opnames begon, repeteerde de cast samen en leerde de sociale dansen uit die tijd. Toen het filmen eenmaal begon, trok Honoré zich terug en liet hij de acteurs hun eigen instincten gebruiken.
Honoré erkent dat het verhaal put uit zijn eigen familieachtergrond, maar weigert de film strikt autobiografisch te noemen. Hij kent de geboortedatum van elk personage en in sommige gevallen ook de sterfdatum, maar benadrukt dat het scenario deze figuren laat leven voorbij zijn persoonlijke herinneringen.
Het is waar dat ik deze familie goed ken. Er is geen enkel personage in deze film van wie ik de geboortedatum niet ken — en voor sommigen ook de sterfdatum. Toch aarzel ik nog steeds om deze film autobiografisch te noemen.
Orange-Flavoured Wedding krijgt zijn eerste publieke vertoning in de Cannes Première-sectie op woensdag 20 mei. Pyramide International verzorgt de internationale verkoop. De titel verwijst naar een Amerikaanse frisdrank die in het verhaal voorkomt en persoonlijke betekenis heeft voor de regisseur.
Honoré verweeft ook de echte dood van de Franse zanger Claude François, die plaatsvond op dezelfde middag als de bruiloft van zijn oom decennia geleden. Zowel de drank als de muziek dienen als emotionele triggers die personages en kijkers terugvoeren naar een verdwenen tijdperk.