Carsten Cramer, geboren in 1968 in Münster, is veel meer dan de voorzitter van de raad van bestuur van Borussia Dortmund. In de bestuurskamers van het Europese voetbal is hij een van de meest gezaghebbende stemmen en zijn visie op het heden en de toekomst van de Bundesliga onderscheidt zich door een andere benadering.
Cramer benadrukt hoe belangrijk het is dat de Bundesliga zowel binnen als buiten Duitsland weer aantrekkelijk wordt. De hegemonie van Bayern München heeft de internationale belangstelling de afgelopen jaren verminderd, maar nu de gelijkheid in de top van de ranglijst is toegenomen, wordt de komende 'Der Klassiker' extra relevant. De bestuurder wijst erop dat het puntenverschil met de leider veel kleiner is dan in voorgaande seizoenen en dat de uitslag de koers van de hele competitie kan bepalen.
Borussia Dortmund onderscheidt zich van andere grote Europese clubs omdat het zich niet beperkt tot sportieve resultaten. Hoewel de club al dertien jaar geen Bundesliga-titel heeft gewonnen, groeit de interesse via sociale media en op internationale markten. Cramer benadrukt dat het concept 'Echte Liebe' en de clubgeschiedenis fans aantrekken die verder kijken dan de financiële cijfers die in München, Madrid, Londen of Parijs de boventoon voeren.
De relatie met de supporters heeft absolute prioriteit. Cramer haalt de reis naar Noorwegen aan waarbij 405 supporters drie biertjes kregen als dank voor hun steun. Hij verdedigt ook het initiatief om telefoons tijdens wedstrijden weg te bergen om de sfeer op de gele tribune te behouden. Figuren als Rory McIlroy en Jamie Carragher hebben al laten weten die unieke ervaring in het Signal Iduna Park graag te willen meemaken.
Voor Cramer is de emotie die de club oproept de grootste investering. Hoewel hij inkomsten wil maximaliseren om faciliteiten en selectie te verbeteren, zijn de genegenheid van het publiek en de sfeer in het stadion wat Dortmund echt onderscheidt. Jonge aanwinsten noemen juist het verlangen om voor die fans te spelen als een van de belangrijkste redenen om voor de club te kiezen.
De bestuurder erkent de budgettaire beperkingen ten opzichte van Engelse, Italiaanse, Spaanse clubs of PSG. Toch benadrukt hij dat Dortmund dankzij creativiteit en een model dat niet alleen op geld draait, al opmerkelijke resultaten heeft geboekt. Historische verschillen, zoals het stadion uit 1974 tegenover dat van München uit de Olympische Spelen, staan een maximaal prestatieniveau niet in de weg.
De club heeft het budget gestabiliseerd om de afhankelijkheid van grote jaarlijkse verkopen te verminderen. Hoewel spelers worden opgeleid die later de overstap maken naar topclubs als Manchester City, Real Madrid of Barcelona, is het doel hen zo lang mogelijk te behouden en ervoor te zorgen dat ze bij vertrek naar clubs van internationaal topniveau gaan.
Cramer verzekert dat Dortmund financieel verantwoordelijk handelt en onnodige risico's vermijdt. Hij erkent dat er in sommige gevallen kan worden geïnvesteerd in talent als de club er volledig van overtuigd is, zoals bij enkele recente aanwinsten die hij positief noemt. De bestuurder vermeldt ook dat de deal voor El Mala werd afgeblazen omdat er andere aantrekkelijke alternatieven opdoken.
De voorzitter benadrukt dat de internationale strategie van de club draait om nabijheid met de fans en het openstellen van de club. Die authenticiteit biedt iets anders dan alleen trofeeën en geld. 'De Dortmund-manier' wordt juist gedefinieerd door die speciale band die bij andere grote Europese clubs ontbreekt.