Britse rijke man verliest poging mediaberichten over seksuele uitbuiting te blokkeren

Rechter wijst injunctie af ondanks suïciderisico, wat grenzen van super-injuncties in socialemedia-tijdperk toont

Een prominente rijke Britse man is er niet in geslaagd twee grote mediaorganisaties te verhinderen om beschuldigingen te publiceren dat hij jonge vrouwen seksueel heeft uitgebuit door gebruik te maken van zijn status en invloed.

Advocaten van de man voerden voor de rechter aan dat hij een hoog risico op zelfmoord loopt als de berichten verschijnen, met verwijzing naar eerdere pogingen. De rechter wees het verzoek om een injunctie dinsdag af, hoewel hoger beroep mogelijk blijft.

Rechter wijst mentale gezondheid af als reden voor anonimiteit

De uitspraak benadrukte dat de verantwoordelijkheid voor het beschermen van de mentale gezondheid bij medische professionals ligt en niet bij de rechter. De rechter merkte op dat dreigementen met zelfmoord niet bewijzen dat een dergelijke uitkomst onvermijdelijk is of dat behandeling het gevaar niet kan verminderen.

Anonimiteit verlenen in deze situatie zou een zorgwekkend precedent scheppen, waardoor elke persoon die beschuldigd wordt van seksuele misdrijven aan onderzoek kan ontsnappen door simpelweg mentale gezondheidsproblemen aan te voeren. Een dergelijke stap zou onderzoeksjournalistiek over zaken van groot algemeen belang ernstig ondermijnen.

Super-injuncties onder druk in digitaal tijdperk

Deze zaak past in een breder patroon waarbij bekende figuren juridische middelen inzetten om berichtgeving te onderdrukken. Super-injuncties, die begin jaren 2000 populair waren onder bepaalde sporters met persoonlijke schandalen, zijn veel minder effectief geworden door de snelle verspreiding van informatie online.

Ondanks deze moeilijkheden blijven individuen dure procedures voeren in de hoop mediaonderzoek uit te stellen of te bemoeilijken. De huidige poging richt zich op ITV en The Guardian, die beide het doelwit zijn van het injunctieverzoek.

Eerdere zaken tonen risico’s van vertraagde identificatie

Vergelijkbare tactieken kwamen voor in de zaak uit 2023 rond nieuwslezer Huw Edwards. Zijn identiteit kwam pas naar buiten nadat zijn vrouw details bevestigde die door The Sun waren gemeld, waarmee dagen van speculatie werden beëindigd die andere presentatoren ten onrechte in verband brachten. Edwards kreeg later een voorwaardelijke gevangenisstraf na zijn schuldbekentenis aan bezit van kinderporno.

Een ander voorbeeld betrof Jeffrey Donaldson, voormalig leider van de Noord-Ierse Democratische Unionistische Partij. Zijn vrouw Eleanor Donaldson werd medisch ongeschikt verklaard om terecht te staan op verwante aanklachten, wat leidde tot een aparte feitelijke zitting waarin werd vastgesteld dat zij had geholpen bij het misbruik van twee meisjes. De zaak leidde tot een rechterlijke toetsing van alternatieve procesvormen.

Algemeen belang en stemmen van slachtoffers moeten prevaleren

De vrouwen die zich tot de media richtten, toonden aanzienlijke moed door hun verhalen te delen. Hen het zwijgen opleggen via juridische middelen zou de schade vergroten en open discussie over ernstige beschuldigingen tegen machtige figuren beperken.

Het juridische team van de man houdt vol dat anonimiteit geen schuldbekentenis inhoudt en dat de claims worden ontkend. De Britse lasterwetgeving legt al een zware bewijslast bij uitgevers om de juistheid te verifiëren, wat een formele weerlegging mogelijk maakt indien gewenst.

Overweging van mentale gezondheid moet verder reiken dan de beschuldigde en ook degenen omvatten die zijn geschaad. Dreigementen met zelfbeschadiging laten bepalen hoe zaken aflopen, riskeert dwangmatige dynamieken mogelijk te maken en de verantwoordelijkheid voor wangedrag te verzwakken.

Tags bij dit artikel