Scenarist-regisseur Boots Riley keert met zijn kenmerkende stijl terug in de bioscoop met I Love Boosters, een levendige misdaadkomedie van Neon. De film heeft Keke Palmer in de hoofdrol als Corvette, die een bende stijlvolle winkeldieven leidt die een meedogenloze modebestuurder, gespeeld door Demi Moore, op het vizier hebben. De bijrollen worden vertolkt door Taylour Paige, LaKeith Stanfield, Naomi Ackie en anderen. Het verhaal combineert scherpe humor met sociale kritiek terwijl het team zich bezighoudt met wat een personage Triple F noemt, ofwel fashion-forward filantropie.

Riley hekelt AI-hype en milieuschade door datacenters

In een breedvoerig gesprek met Steve Weintraub van Collider hield Riley zich niet in over de huidige golf van enthousiasme rond kunstmatige intelligentie. Hij beschreef enorme datacenters als kolossale bouwwerken die enorme hoeveelheden natuurlijk water verbruiken zonder oog voor de langetermijngevolgen. Riley wees erop dat deze faciliteiten vaak opereren onder de vlag van AI-ontwikkeling, terwijl veel van de beloofde technologie tekortschiet ten opzichte van de marketingclaims.

Hij deelde anekdotes van ingewijden uit de industrie die onthulden dat bepaalde spraakmakende AI-demonstraties, waaronder voice-overs en vechtscènes, berustten op traditionele filmtechnieken en bestaande videogametechnologie in plaats van echte AI-doorbraken. Riley stelde dat bedrijven desondanks doorgaan met het bouwen van infrastructuur, triljoenen aan investeringen binnenhalen en de milieukosten bagatelliseren. Hij suggereerde om AI-inspanningen te richten op echte problemen zoals het verwijderen van koolstof uit de atmosfeer in plaats van op hype-gedreven projecten.

Riley vertrouwt op viscerale reactie boven traditionele formules

Riley legde uit dat zijn benadering van storytelling geworteld is in jarenlange ervaring in muziek en film in plaats van in een berekende methode. Hij verwees naar zijn werk met The Coup en de ontwikkeling van Sorry to Bother You, en merkte op dat publieksbetrokkenheid ontstaat door tegen verwachtingen in te gaan. In plaats van conventionele emotionele signalen zoals droevige muziek bij droevige scènes gebruikt Riley vaak dissonantie om kijkers actief na te laten denken over wat ze zien.

Hij vergeleek het proces met een scène uit The Pursuit of Happyness, waarin het personage succes boekt door normen te trotseren zolang de kernboodschap sterk blijft. Riley benadrukte dat film nog een jong medium is met ruimte voor experimenten. Hij zei dat de kernvraag altijd is of een keuze het publiek nieuwsgierig en betrokken houdt bij wat er daarna gebeurt, in plaats van zich te houden aan een voorgeschreven structuur.

Riley fantaseert over het 'boosten' van iconische architectuur voor publiek gebruik

Het gesprek werd speels toen Weintraub vroeg welk beroemd monument of artefact Riley naar een buurthuis zou willen verplaatsen. Riley koos iets architecturaal opvallends en functioneels, met name verwijzend naar een real-life inspiratie achter de filmsets: een nep-winkelversie van het Guggenheim. Hij stelde zich voor om een rond museumgebouw te herbestemmen zodat gemeenschappen het met hun eigen creaties kunnen vullen en vrij kunnen gebruiken.

I Love Boosters draait nu in de bioscoop. Riley blijft grenzen verleggen met genre-overstijgende verhalen die politieke inzichten, humor en emotionele diepgang combineren.