Dertig jaar geleden, op 20 september 1996, arriveerde Big Night in de bioscopen na een sterke vertoning op het Sundance Film Festival. Het intieme drama over twee Italiaanse immigrantbroers die hun restaurant aan de Jersey-kust in de jaren vijftig draaiende proberen te houden, bracht uiteindelijk 12 miljoen dollar op wereldwijd.
Stanley Tucci en Tony Shalhoub spelen de broers in het middelpunt van het verhaal. Tucci schreef het scenario samen met zijn neef Joseph Tropiano en deelde de regie met Campbell Scott, die ook in de film meespeelt. Tucci was destijds populair door zijn rol in de televisieserie Murder One.
In de film speelt Tucci Secondo, de meer pragmatische broer die zich richt op het levensvatbaar houden van het bedrijf. Shalhoub vertolkt Primo, de briljante maar compromisloze chef wiens toewijding aan culinaire perfectie vaak botst met de verwachtingen van klanten.
De broers staan onder toenemende druk terwijl hun restaurant worstelt. Een concurrerend etablissement verderop aan de straat, gerund door Pascal gespeeld door Ian Holm, trekt publiek met een toegankelijkere aanpak. Pascal biedt een reddingslijn: hij belooft de beroemde zanger Louis Prima mee te nemen naar hun restaurant voor één onvergetelijke avond die hun fortuin zou kunnen keren.
Naast de professionele spanning weeft de film ook romantische verhaallijnen in. Secondo balanceert een relatie met een toegewijde Amerikaanse vrouw gespeeld door Minnie Driver en een affaire met Pascals vriendin, vertolkt door Isabella Rossellini. Primo bewondert in stilte een lokale bloemist, gespeeld door Allison Janney.
Het verhaal bouwt op naar een weelderig diner dat waarheden blootlegt en relaties onder druk zet. Toch blijft de diepe band tussen de broers intact in een rustige, ontroerende slotscène. Recensenten destijds wezen op de zeldzame zoetheid van de film in een cinematisch landschap dat vaak op donkerdere thema’s gericht was.
Big Night is misschien geen grote film, maar het is er een die je niet snel zult vergeten.
De prestaties kregen bijzondere lof. Tucci bracht onverwachte warmte in zijn rol, terwijl Shalhoub Primo voorzag van stille waardigheid. De subtiele humor en het minutieuze tijdperkdetail vielen op zonder te leunen op brede comedy.