Bethany Joy Lenz heeft een talent om in boeken te duiken, waar ze ook is, al heeft ze een voorkeur voor een comfortabele plek omringd door haar honden.
De actrice en auteur legt uit dat veel neurodivergente lezers afleidingen kunnen buitensluiten en zich diep op de tekst kunnen concentreren. Ze vindt het vaak eenvoudig om achtergrondgeluid te negeren tijdens een goed boek of schrijfsessie.
Haar favoriete leesplek blijft de bank, bij voorkeur dicht bij een knapperend vuur terwijl het buiten regent en een van haar grote pyreneeën in de buurt ligt.
Lenz merkt op dat verhalen haar meenemen naar nieuwe bestemmingen, inclusief plekken waar ze nooit had verwacht te willen zijn. Ze beveelt een breed scala aan genres aan, van fictie en moordmysteries tot theologie, memoires en kookboeken.
Het kiezen van slechts zes favorieten was een uitdaging voor Lenz, maar enkele titels kwamen direct in haar op. Ze markeerde een paar met sterretjes voor mogelijke spoilers online en moedigde lezers aan om van het avontuur te genieten.
Ik keek eerst de tv-serie en was zo gefascineerd door de wereld en de personages dat ik er langer in wilde leven — ik had meer nodig. Het verhaal beslaat decennia in Rusland, begint aan het begin van de eeuw en draait om een man die tot zijn dood als gevangene in een luxe hotel moet leven terwijl de gasten die komen en gaan innovatie, romantiek, de verwoesting van het communisme en de hoop op een nieuwe wereld meebrengen. De proza is uitzonderlijk en de details slepen me mee.
Ik ben dol op tijdreisromans en ben van plan er ooit zelf een te schrijven. Het verhaal is zo elegant en creatief, en dit is volgens mij zijn debuutroman. Een man van middelbare leeftijd in 1988 wordt 91 jaar eerder wakker in Wenen. Terwijl hij zoekt naar de reden van zijn verplaatsing (en hoe hij thuis kan komen), volgen er avonturen. Dit is een fantastisch herfst- en winterboek.
Weer een debuutroman en een meesterklas in spanning en vakmanschap. Ik luisterde tijdens covid-19 naar het luisterboek en stond ineens stil midden in kamers in mijn huis, starend in de verte en mijn adem inhoudend. Het is met zoveel zorg en precisie geschreven. Dit is een heel bijzonder boek.
Nick is een vriend en toen ik eens bij hem thuis was, vroeg ik welk van zijn boeken ik moest lezen (ik had toen alleen ‘The Notebook’ gelezen). Hij gaf me dit boek — zijn enige non-fictiewerk. Hij maakt een reis van drie weken met zijn broer Micah naar verschillende bucketlist-bestemmingen over de hele wereld, en terwijl hij dat deelt, kijkt hij terug op kwetsbare, hilarische, hartverscheurende en prachtige momenten uit zijn leven. Ik wist dat hij een fijne schrijver was, maar ik had niet verwacht dat het toepassen van zijn talent op zijn eigen verhaal zo’n blijvende impact zou hebben. Ik vind dit boek geweldig en het maakte dat ik elk moment in mijn eigen leven wilde koesteren.
Politieagent-zoekt-vermist-meisje is al honderd keer gedaan, maar nooit zoals dit. Ik begon aan een tijdverdrijf, een moordmysterie, en sloot het boek af met grote levensvragen en een wanhopig verlangen om haar personages vast te pakken, te omhelzen en te waarschuwen. Dit is veel meer dan een spanningsroman. Het is een onderzoek naar onze eigen oordelen, ideeën en de dingen waar we allemaal mee weg proberen te komen.
Terug naar mijn obsessie met tijdreizen: leren over kwantumfysica is de laatste jaren een soort hobby voor me geworden. Star-Talk staat standaard aan op mijn tv en als ik een boek hierover vind dat niet te droog is, pak ik het. Hoe meer ik leer van educatieve bronnen met alle mogelijke overtuigingen, hoe meer ik ervan overtuigd raak dat kwantumontdekkingen wijzen op onze verstrengeling met elkaar en met een universele ontwerper. Ik lees dit boek momenteel en ben er nog niet mee klaar, maar tot nu toe is het een goed begin om te begrijpen hoe die verstrengeling eruit zou kunnen zien en welke antwoorden dat zou kunnen opleveren.
Naast haar acteercarrière in One Tree Hill heeft Lenz Dinner for Vampires geschreven en recent The Betrayal of Cora Wexford uitgebracht, nu verkrijgbaar.