Bernardo Bertolucci’s laatste scenario The Echo Chamber gaat naar de competitie van Venetië

Andrea Pallaoro regisseert het project van de overleden filmmaker met Alicia Vikander, Luca Marinelli en Susan Sarandon in de hoofdrollen.

Bijna acht jaar nadat Bernardo Bertolucci in Rome overleed, bereikt zijn laatste scenario het witte doek. The Echo Chamber gaat in september in competitie in wereldpremière op het Filmfestival van Venetië, onder regie van Andrea Pallaoro.

Pallaoro neemt Bertolucci’s materiaal over en bewerkt het

Pallaoro werkte nauw samen met de co-auteurs Ilaria Bernardini en Ludovica Rampoldi om het verhaal over liefde, verlangen, afwezigheid, bezit en obsessie te bewerken. De regisseur bracht zijn eigen perspectief in het project, terwijl hij de oorspronkelijke visie eerde. De hoofdrollen worden gespeeld door Alicia Vikander als fysiotherapeute Anne, Luca Marinelli als muziekproducer Leo en Susan Sarandon als ervaren zangeres Ava.

Dit betekent een verandering voor Pallaoro, die de scenario’s schreef voor zijn eerdere films Medeas, Hannah en Monica. De productie wordt geleid door Nicola Giuliano, Francesca Cima, Carlotta Calori en Viola Prestieri bij het in Rome gevestigde Indigo Film, dat de rechten verwierf na Bertolucci’s dood.

Regisseur spreekt over verantwoordelijkheid en persoonlijke visie

In een interview met Deadline beschreef Pallaoro het gewicht van de opdracht. Hij ontving het scenario van producent Nicola Giuliano en nam de tijd om een beslissing te nemen, zich bewust van de nalatenschap die ermee gepaard ging. Zijn doel was niet imitatie, maar oprechtheid, zodat het materiaal zijn eigen gevoeligheid kon weerspiegelen.

Het begon met een aanbod van producent Nicola Giuliano. Hij bracht me het scenario. Het kostte me enige tijd om een beslissing te nemen, omdat ik me er sterk van bewust was dat ik een scenario erfde van een filmmaker wiens stem en rol in de filmgeschiedenis zo betekenisvol zijn geweest.

— Andrea Pallaoro, Deadline-interview

Collaboratieve ontwikkeling in meerdere sessies

Pallaoro werkte maandenlang intensief samen met Bernardini en Rampoldi in herhaalde werksessies. Het team verfijnde het scenario tot een draaiboek, terwijl de kernstructuur intact bleef. Inbreng van de cast tijdens de preproductie vormde de definitieve versie verder.

Thema’s van aanwezigheid, afwezigheid en echo’s

Het verhaal onderzoekt de subtiele grens tussen controle en zorg, de overlap van fysieke en emotionele pijn, en de wisselwerking tussen aanwezigheid en afwezigheid. De titel zelf verwijst naar terugkerende patronen en herinneringen die voortleven na hun oorsprong. Niet-lineaire tijdverschuivingen in het verhaal benadrukken emotionele en filosofische afwezigheid.

Casting en repetitieaanpak

Pallaoro selecteerde de volledige cast en crew. Hij noemde zijn langdurige bewondering voor Vikander, Marinelli en Sarandon. De repetities richtten zich op discussie en het opbouwen van vertrouwen in plaats van traditionele scène-oefeningen, met als doel ruimte te creëren voor authentieke aanwezigheid op de set.

Het is een iconische rol die Susan op een magnifieke manier tot leven heeft gebracht. Susan is een legende voor mij, iemand naar wie ik mijn hele leven heb opgekeken.

— Andrea Pallaoro, Deadline-interview

Terugkeer naar de competitie van Venetië

Al Pallaoro’s eerdere films gingen in première op Venetië. Hij uitte zijn dankbaarheid voor de voortdurende steun van het festival sinds zijn debuutfilm en noemde de competitieplaats diep betekenisvol om het voltooide werk te delen met zijn medewerkers en het publiek.

Tags bij dit artikel