Luis de la Fuente heeft zijn vertrouwde basiselftal gevonden voor het wereldkampioenschap. Van de vijf duels die Spanje tot nu toe speelde, begonnen er drie met dezelfde startopstelling. Dat blok tekende voor ruime zeges tegen Saoedi-Arabië (4-0) en Oostenrijk (3-0) en zorgde ook voor de late kwalificatie voor de kwartfinales dankzij het doelpunt van Mikel Merino.
De doelman staat al in de geschiedenisboeken van het toernooi. Hij staat 559 minuten op rij zonder tegendoelpunt en is de enige keeper die zes WK-duels achter elkaar zonder tegendoelpunt speelde. Sinds Luis Enrique hem de voorkeur gaf, heeft hij ondanks externe twijfels altijd de steun van zijn bondscoaches gekregen. Dit seizoen zorgde de opkomst van Joan García voor meer rumoer, maar De la Fuente koos voor de zekerheid van Unai Simón en het Spaanse doel blijft ongeschonden.
De rechtsback begon als reserve achter Marcos Llorente en heeft zich nu tot titularis ontwikkeld. Zijn eerste drie interlands verliepen moeizaam tegen Georgië, Schotland en Colombia, maar Pedro Porro gaf nooit op. Nu is hij een van de sensaties van het team en geniet hij als geen ander van het WK.
De centrale verdediger reisde ondanks zijn plaats op de voorlopige lijst niet mee naar het EK. Sindsdien is zijn ontwikkeling gestaag en op het WK is hij een van de revelaties. De twijfels over zijn fysieke kracht zijn verdwenen en Pau Cubarsí heeft zijn marktwaarde fors verhoogd.
De centrale verdediger is binnen en buiten het veld onmisbaar voor De la Fuente. De schaduw van zijn Franse afkomst en zijn clubcarrière in Saoedi-Arabië hebben zijn positie nooit aangetast. Na het EK en geruchten over een opvolger hield de bondscoach vast aan Aymeric Laporte als leider van de defensie.
Sinds zijn debuut tegen Brazilië in het Bernabéu in maart 2024 heeft Marc Cucurella de positie niet meer afgegeven. Die oproep kwam door een blessure van Gayà en markeerde het begin van een stabiele periode bij de nationale ploeg.
Luis de la Fuente noemt hem "ons baken, de beste ter wereld op zijn positie". Rodri overleefde de schaduw van Sergio Busquets, het experiment als centrale verdediger in Qatar en een zware knieblessure. Zijn terugkeer op het EK en zijn huidige prestaties hebben alle discussie de kop ingedrukt.
Blessures bepaalden zijn pad tussen de EK’s van 2021 en 2024. De la Fuente kon pas op hem rekenen voor de selectie voor Duitsland. Pedri reageerde met basisplaatsen tot zijn blessure tegen Kroos in de kwartfinales en bewijst nog steeds zijn gebruikelijke klasse.
De aanvallende middenvelder is de beste Spanjaard in de WK-aanvalsfase. Dani Olmo heeft blessures en het ingewikkelde inschrijvingsproces na zijn transfer naar Barcelona overwonnen. Zijn mentale kracht heeft hem tot een voorbeeld gemaakt.
Hij debuteerde op 16 jaar en twee maanden in het elftal. Nu, in zijn eerste WK, gaat Lamine Yamal met buitengewone maturiteit om met de eisen die aan grote sterren worden gesteld.
Een zware knieblessure hield hem weg van Qatar. Na enkele keren buiten de selectie te zijn gelaten, beet de aanvaller op zijn tanden en is hij nu topscorer van Spanje op het toernooi.
Na een wisselvallig seizoen bij Atlético Madrid schittert de middenvelder uit Almería op het WK. Álex Baena kreeg psychologische en familiale steun om moeilijke periodes te doorstaan en is nu een onmisbare schakel.
Achter deze elf basisspelers beschikt De la Fuente over vijftien andere spelers die elk moment kunnen invallen. Het huidige blok is niet onaantastbaar, maar heeft een soliditeit getoond die de hoop op halve finales levend houdt.