Backrooms-film put liminale horror uit House of Leaves-roman

De film uit 2026 verkent griezelige lege ruimtes en psychologische neergang op manieren die doen denken aan het baanbrekende boek van Mark Z. Danielewski

Horrorfilms in 2026 hebben sterk ingezet op verontrustende sferen gecreëerd door alledaagse maar toch verkeerde ruimtes. Een van de opvallende titels is de film Backrooms, die na een eerdere première onder een andere titel verscheen en al snel opviel door zijn bescheiden budget en grote impact. Het sluit aan bij andere succesvolle lowbudgetfilms die opkomende regisseurs in de spotlights zetten die eerder online een publiek opbouwden.

Backrooms put inspiratie uit internetlore en klassieke literatuur

Het verhaal draait om een uitgestrekt, leeg rijk dat bekendstaat als de Backrooms, een concept dat begon met een anonieme 4chan-post over eindeloos willekeurig verbonden kamers. Regisseur Kane Parsons breidde het idee eerst uit via een online serie die vooral in 2022 verscheen en bracht het daarna naar de bioscoop. De film volgt een man, gespeeld door Chiwetel Ejiofor, die de ruimte betreedt en zijn grip op de realiteit verliest, waarna zijn therapeute, vertolkt door Renate Reinsve, naar hem op zoek gaat. Andere personages verschijnen om verkenningen vast te leggen, waardoor het project in found-footage-terrein terechtkomt.

Dit uitgangspunt deelt duidelijke verwantschap met House of Leaves, de roman uit 2000 van Mark Z. Danielewski. Dat boek draait om een huis waarvan het interieur veel groter blijkt dan het exterieur en uitmondt in een schijnbaar oneindig doolhof. De verhaallagen omvatten een documentaire genaamd The Navidson Record, die later wordt geanalyseerd door een personage genaamd Zampanò en vervolgens verder wordt onderzocht door Johnny Truant.

Found footage en gelaagde vertellingen verhogen de spanning

Beide werken gebruiken pogingen tot documentatie om kijkers of lezers dieper in de desoriëntatie te trekken. In Backrooms komen de sterkste sequenties tijdens de opgenomen verkenningssegmenten. House of Leaves bereikt een vergelijkbare onrust via zijn geneste verslagen van een analyse van een analyse, waardoor lezers het gevoel krijgen dat ook zij in dezelfde verwarring kunnen belanden als de personages.

Opmaakkeuzes maken House of Leaves uniek effectief

De roman hanteert ongebruikelijke typografie, voetnoten en structurele experimenten die het thema van een onbetrouwbare realiteit versterken. Deze elementen laten zich niet eenvoudig aanpassen aan audio of standaard digitale formaten en dwingen lezers om zich met de fysieke pagina’s bezig te houden. Het resultaat versterkt het gevoel dat de horror zich uitstrekt voorbij het verhaal zelf naar het leesproces.

Terwijl de film een compacte, toegankelijke benadering van liminale angst biedt, rekent het boek het concept uit over honderden pagina’s met extra complexiteit. Fans van de film die op zoek zijn naar een diepere duik in vergelijkbaar terrein, zullen merken dat House of Leaves de tijdsinvestering beloont ondanks de lengte en de onconventionele stijl.